ايران خودرو: معماي بردگي ٤٥ هزار كارگر صنعتي

کاظم نيکخواه

در اطلاعيه جمعي از كارگران ايران خودرو آمده است كه مديريت تصميم گرفته است " با برگزاري يك اجتماع بزرگ در آستانه عيد فطر به ١٠ هزار نفر از كارگران ارتقاء شغلي كه يكي از خواسته هاي اصلي ما كارگران براي افزايش حقوق ها بود بدهد" اين جمع از كارگران در اطلاعيه اي بر خواستهاي كارگران ايران خودرو كه در اعتصاب ١٠ تير اعلام شده تاكيد گذاشته اند و خواهان افزايش حقوق و دستمزد براي همه ٤٥ هزار كارگر اين كارخانه شده اند. اطلاعيه آنها را در اين شماره كارگر كمونيست ملاحظه ميكنيد

اولين نكته اي كه در اين تصميم مديريت براي جمع كردن كارگران جلب نظر ميكند همان اهميت اعتصاب يك روزه كارگران است. مديريتي كه اين شركت بزرگ خودروسازي را به صورت يك پادگان اداره ميكند و فضاي كنترل و تهديد و فشار غير قابل تحملي را بر كارگران تحميل كرده، بعد از چندين سال به فكر كارگران افتاده است و ميخواهد آنها را جمع كند و به ده هزار نفر از آنها ارتقاء شغلي بدهد! نفس اعلام همين مساله به معناي اينست كه تنها زباني كه سرمايه داران و دولتشان ميفهمند زبان اعتراض و اعتصاب متحدانه است. قطعا اين تصميم مديريت ايران خودرو اگر هم عملي شود بخودي خود چيزي به كارگران نخواهد رسيد مگر اين كه همين قدرت اتحاد و مبارزه كارگران را بالاي سر خود احساس كند. اطلاعيه جمعي از كارگران ايران خودرو ميگويد كه ما روي خواستهاي خود هستيم و اگر بطور كامل عملي نشود به اعتصاب و مبارزات خود ادامه خواهيم داد. اميدواريم كه اين تصميم و عزم نه فقط جمعي از كارگران، بلكه همه دهها هزار كارگر ايران خودرو باشد.

بنا به گزارشهاي منتشر شده كه بازهم در همين شماره كارگر كمونيست منعكس شده، در همين هفته هاي اخير موجي از اخراج كارگران قديمي تر در ايران خودرو به جريان افتاده است. كارگراني را كه سالها در اين كارخانه زير فشار طاقت فرساي كار براستي مچاله و فرسوده و عليل كرده اند، بدون هيچ تامين و بيمه اي به بيرون پرتاب ميكنند و بجاي آنها كارگران جديدي را با شرايطي بدتر و حقوقي پايين تر به كار ميگيرند. تجمع بيش از هزار و پانصد نفر از اين كارگران اخراجي گوياي ابعاد وسيع مساله است. اما اخراج بيش از هزار كارگر بايد با عكس العمل همه كارگران مواجه شود. ايران خودرو بيش از ٤٥ هزار كارگر دارد. نبايد فقط كارگران اخراجي تجمع كنند بلكه اين براي كل شرايط كار و مقابله با سياستهاي ضد كارگري مديريت ايران خودرو حياتي است كه همه كارگران دست از كار بكشند و بر همان حقوق و خواستهايي كه در اعتصاب ١٠ تير تاكيد گذاشتند، پافشاري كنند.
و بالاخره تاكيد جمعي از كارگران ايران خودرو بر تشكل بسيار بجا و اصولي و مهم است. ٤٥ هزار كارگر اين شركت حق بديهي و طبيعي شان است كه بتوانند تشكل خود را داشته باشند. و قدرت و نيروي آنرا دارند كه تشكل خودرا تحميل كنند. بدون تشكل همين شرايط پادگاني و كار كشنده ادامه خواهد يافت.

آنچه آشكارا از خلال رويدادهاي ايران خودرو بچشم ميخورد اينست كه مديريت كه در واقع شماري از وابستگان حكومت هستند يك فضاي بسيار غير انساني و پادگاني را بر ايران خودرو تحميل كرده است. ٤٥ هزار كارگر يك نيروي عظيم است كه براستي اين معمايي است كه چرا نتوانسته است با اين فشار مقابله كند. و اين نشان دهنده ضعف جدي صف كارگران است. تكه تكه كردن كارگران و دادن سرنوشت آنها به دست پيمانكاران متعدد، كنترل و تفتيش و فشار نيروهاي حراست و مزدوران حكومتي، قطعا از جمله مهمترين عواملي است كه عملا توانسته است يك مركز بزرگ كارگري را به شرايط برده وار بكشاند و خود اين شرايط برده وار كار، كار سنگين، حقوقهاي پايين، تهديد و كنترل و همه اينها دست به دست هم داده و باعث شده است كه اين مركز صنعتي كارگري نتواند قدرت خودرا نشان دهد. اعتصاب ١٠ تير نشان داد كه ميشود اعتصاب كرد و بايد اعتصاب كرد و نبايد كوتاه آمد. سكوت كردن و در برابر فشارها كوتاه آمدن نتيجه اش چيزي جز اين نيست كه شرايطي را به ٤٥ هزار كارگر تحميل كنند كه براستي قابل تصور نيست و جز بردگي نام ديگري بر آن نميتوان گذاشت. شرايطي كه باعث شد در سال ٨٢ كارگران جواني مثل پيمان رضي لو و اميد اولادي از فشار كار در پاي دستگاه جان خود را از دست بدهند. در عرض يك سال ٨ نفر از كارگران قرباني شرايط كار شدند. و براي سرپوش گذاشتن بر فضاي ضد انساني كار در اين كارخانه از اين پس مانع درز اخبار مربوط به قربانيان شرايط كار شدند.

يك نيروي ٤٥ هزار نفره كارگري نيروي براستي عظيمي است. ميتواند كل اين جامعه را به هم بريزد. سوال اينست كه چگونه مديريت و حراست توانسته اند اين كارگران را اينچنين به بند بكشند و اعتراضاتشان را خفه كنند؟ دليل آن هرچه بوده باشد با اعتصاب ١٠ تير اين سكوت شكسته شده است و بايد كاري كرد كه نتوانند با دسيسه هايي مثل تفرقه انداختن و بخشي از كارگران را ارتقا دادن و عده اي را اخراج كردن و امثال اينها، دوباره كارگران را عقب برانند. راه همان است كه جمعي از كارگران ايران خودرو بر آن تاكيد گذاشته اند. تاكيد بر خواستهاي اعتصاب پيشين، آماده شدن براي اعتصابهاي بعدي و متحدانه كنار هم ايستادن. و فوري ترين كار در اين جهت مبارزه متحدانه همه ٤٥ هزار كارگر ايران خودرو براي بازگشت به كار همه كارگران اخراجي است. به اميد اينكه از ايران خودرو و مبارزات و اعتراضات آنها بيشتر بشنويم و جنب و جوش گسترده اي براي ايجاد مجامع عمومي كارگران و ايجاد تشكلهاي واقعي كارگران را شاهد باشيم.