هفته پيش وزارت کار دولت جمهورى اسلامى به همه کارفرمايان در ايران دستور داد که ظرف مدت يک ماه همه کارگران و مزدبگيران "خارجى" خود را اخراج کرده و بجاى آنها نيروى کار داخلى استخدام نمايند. وزارت کار در اين بيانيه خود صاحبان موسسات و کارگاهها را تهديد کرده است که در صورت عدم اخراج کارگران "خارجى" به دادگاه احضار و جريمه خواهند شد. طبق آمار دولتى بيش از يک ميليون کارگر "خارجى" در ايران به کار مشغول هستند. بيش از ٨٠ درصد اين کارگران متولد افغانستان هستند. چند ماه پيش دولت جمهورى اسلامى اعلام کرده بود که بزودى همه کارگران و پناهندگان افغانستانى ايران را به جهنم جنگ داخلى در آن کشور باز خواهد گرداند.

سياست اخير جمهورى اسلامى ادامه پاکسازى قومى ضدانسانى آن در چند سال گذشته است. بيکار ساختن يک ميليون کارگر و برگرداندن ميليونها انسان زحمتکش و رنج کشيده به جهنم جنگ داخلى و هرج و مرج جارى در افغانستان فقط از رژيمى ساخته است که کارنامه ١٨ ساله اش چيزى بجز پايمال کردن جان و امنيت و حرمت بشر نبوده است.

سياست اخير پاکسازى قومى اين رژيم شکل و پيامى صريحا ضدکارگرى دارد. کارگران "خارجى" در ايران آنچنان بى حقوقند که جمهورى اسلامى بخود اجازه ميدهد به سادگى با يک بخشنامه حکم اخراج همه آنها را از محيطهاى کار صادر کند. کيست که نداند اکثريت قريب به اتفاق اين يک ميليون انسان در دو دهه گذشته زير شديدترين حملات شووينيستى و ملى ايرانى با نازل ترين دستمزدها و در بدترين شرايط کار کرده اند تا لقمه نانى براى خود و جگرگوشه هايشان به دست آورند. اگر نظامى واقعا انسانى در ايران حاکم بود تمام شناسنامه هاى ملى را آتش مى زد و به اعتبار شناسنامه بشرى و کارگرى اين انسانها آنها را جزو صاحبان واقعى جامعه و شهروندان متساوى الحقوق برسميت مى شناخت.

رژيم اسلامى بورژوازى ايران در چنبره اى از بحران اجتماعى و اقتصادى و سياسى گرفتار است و با اين سياست جديد ضدکارگرى خود مى خواهد با قربانى کردن يک ميليون کارگر و خانواده هاى آنان مفرى موقت براى کاهش بحران خود بيابد. اما کارگران متولد تهران و اصفهان و تبريز در ١٧ سال گذشته آنقدر سرکوب جمهورى اسلامى را تجربه کرده و آنقدر با خطر گرسنگى و بيکارى روبرو بوده اند که بدانند در پشت اين سياست ضد کارگران "خارجى" چه نقشه شومى عليه کل کارگران در جريان است. ايجاد تفرقه و رقابت بين کارگران بر اساس خرافه هاى ملى و مذهبى، کارگران "خارجى" و مهاجران را به عنوان عوامل بيکارى و بى مسکنى و فقر فزاينده مردم معرفى کردن، و بالاخره خواست فداکارى در راه بهبود اقتصاد "ملى" و افزايش قدرت رقابت آن توسط کارگران "هموطن" سياست شناخته شده بورژوازى در آلمان و فرانسه و آمريکا و همه جهان است.

حزب کمونيست کارگرى ايران اين حمله جديد جمورى اسلامى به کارگران "خارجى" را که در واقع حمله به کل طبقه کارگر ايران است، شديدا محکوم ميکند و با تمام قوا براى افشاگرى از اين سياست و جلوگيرى از عملى شدن آن تلاش خواهد کرد.

بايد جلوى اين پاکسازى قومى و سياست ضدکارگرى بيشرمانه جمهورى اسلامى ايستاد. اين نه فقط وظيفه کمونيستها بلکه وظيفه هر حزب و سازمانى است که ادعاى دفاع از حقوق بشر، حقوق پناهنده و مهاجر، و حقوق کارگران را دارد. بايد جلوى قربانى شدن يک ميليون خانواده کارگرى را گرفت.

تمام کارگران "خارجى" در ايران بايد از حق کار و شهروندى کامل برخوردار بشوند!

حزب کمونيست کارگرى ايران

(دسامبر ٩٦) آذرماه ١٣٧٥