|
بدنبال اولتيماتوم معلمان براى اعتصاب در ١٣ ارديبهشت ماه ما شاهد واکنش هاى مختلفى از سوى دولت بوديم و هم اکنون اين مساله به موضوع داغى در سطح رسانه هاى دولتى و در سطح جامعه تبديل شده است. همه جا صحبت از اعتصاب معلمان و تعطيل مدارس است. در برخورد به اين موضوع دوباره بازار وعده و وعيد از سوى رژيم بالا گرفته است. در کنار وعده و وعيدها تهديد و احضار معلمان معترض و تلاش براى شکستن اتحاد آنان به اشکال مختلف انجام ميگيرد. به مديران مدارس بخشنامه ارسال شده است که معلمان اعتصابى را معرفى کنند. اما عليرغم همه اينها معلمان بر روى اعتصاب خود در روز ١٣ ارديبهشت ماه مصممند.
اولين واکنش دولت به اولتيماتوم معلمان تشکيل جلسه اى از سوى مقامات دولت و نمايندگان کانون صنفى معلمان با حضور مقاماتى از سوى وزارت اطلاعات جمهورى اسلامى بود. در اين جلسه گفته شد که تصميم گيرى در مورد ميزان حقوق معلمان در دست بررسى است و تا پايان ارديبهشت اعلام خواهد شد و از آنان خواسته شد که اعتصاب در روزهاى اعلام شده را ملغى کنند. وزارت کشور نيز اعتصاب معلمان را غير قانونى خواند و مقامات وزارت کشور و وزارت اطلاعات جمهورى اسلامى فشار سيتماتيکى را بر روى معلمان وارد کردند تا اطلاعيه خود مبنى بر اعتصاب در ارديبهشت ماه را پس بگيرند و آنرا لغو کنند. بدنبال اين جلسه و عليرغم همه اين فشارها معلمان اعلام کردند که روز ١٣ ارديبهشت دست به اعتصاب زده و براى پيگير خواستهايشان در مقابل آموزش و پرورش تجمع خواهند داشت. خنده دار اينکه حاجى وزير آموزش و پرورش از قول معلمان انجام هر گونه اعتصابى در آن روز را تکذيب کرد. در هر حال اين کشاکش هم اکنون همچنان ادامه دارد و در سطح تمامى نواحى آموزشى در تهران و در شهرهاى ديگر اطلاعيه هاى مربوط به اعتصاب معلمان در ١٣ ارديبهشت پخش شده و از همه مردم و دانش آموزان در دبيرستانها خواستها شده است که از مبارزه و خواستهاى آنها حمايت کنند.
معلمان به ١٠٦ هزار تومان حقوق در ماه تن نميدهند
در جريان کشاکش بر سر تعيين ميزان حقوق معلمان در سال ٨٣ و در پى اولتيماتوم آنان براى اعتصاب در ١٣ ارديبهشت ماه، در روز ٣ ارديبهشت ماه تصميم دولت مبنى بر ميزان حداقل حقوق معلمان در سال ٨٣ اعلام شد. شهاب الدين غندالى معاون پشتيبانى وزارت آموزش و پرورش در گفتگو با خبرنگاران رسانه هاى دولتى اعلام کرد که حقوق معلمان در سال ٨٣ از ٨٠ هزار تومان به ١٠٦ هزار تومان افزايش يافته است. قابل توجه اينکه بنا بر اين تصميمات بخشى از افزايش حقوق معلمان به طرح رتبه بندى و ارتقاى شغلى معلمان احاله شده است که به موجب آن هر معلم بنا بر ميزان مدرک تحصيلى، سنوات کارى، سوابق تجربى، اختراع و کيفيت شغلى، رابطه با اولياء دانش آموزان و غيره رتبه بندى و اميتازگذارى ميشود و متناسب با امتيازاتى که به او تعلق ميگيرد درصدى به حقوق وى افزوده خواهد شد. آوردن اين طرح در کنار تعيين ميزان حقوق معلمان در سال ٨٣ تلاشى است براى طفره رفتن از پاسخگويى به خواست معلمان براى افزايش و تحول اساسى در سطح دريافتى هايشان و نيز ايجاد تفرقه و شکاف در صفوف مبارزه آنها. تکه تکه کردن دستمزد و حقوق ها هميشه تلاشى بوده براى مخدوش کردن خواست افزايش دستمزدها و خقوق ها و گره زدن مزد و حقوق به مولفه اى غير از کار. واقعيت اينست که يک کارگر، يک معلم و کسى که کارى را ارائه ميدهد و در ازاى کار خود مزد و حقوق دريافت ميکند و نيز وارد کردن مولفه هاى دلبخواهى و نامتعينى چون رابطه با اولياء، خلاقيت و غيره تحت عنوان رتبه بندى مشاغل و طرح طبقه بندى و غيره ربطى به خواست افزايش حقوق و دستمزدها ندارد. بعلاوه اينکه امروز همزمان کردن دو مساله تعيين حداقل حقوق معلمان با طرح رتبه بندى مشاغل تلاشى براى سردرگمى معلمان براى پيگيرى خواست فورى خود خواست افزايش حقوقهاست. واقعيت اينست که ميزان افزايش حقوقى که در سال ٨٣ براى معلمان در نظر گرفته شده است يعنى مبلغى بين ١٧ تا ٢٠ هزار تومان، در کنار رشد هر روزه نرخ تورم و هزينه بالاى تامين مسکن که بطور واقعى دو سوم درآمد هر معلمى را بخود اختصاص ميدهد، به معنى کاهش سطح حقوق و زندگى آنان است که دولت ميکوشد آن را در پوشش طرحهاى مختلفى چون طرح رتبه بندى و همسانسازى و غيره بپوشاند و با شکستن اتحاد معلمان در مبارزاتشان آنان را از خواستها و مبارزاتشان عقب براند. حداقل پايه حقوقى که امروز براى معلمان و براى کارگران تعيين شده يعنى ١٠٦ هزار تومان درماه يعنى تحميل فقر و مستمندى بيشترى بر زندگى ميليونها انسان. تعيين اين سطح از حقوق براى معلمان بدون شک با اعتراض و مبارزه آنان روبرو خواهد شد و معلمان به اين سطح از زندگى و به چنين تحقيرى تن نخواهند داد. تعيين اين سطح از حقوق براى يک کارگر براى يک معلم و براى هر انسانى که در چنان شرايطى در ايران زندگى ميکند يک توهين آشکار به ارزشهاى انسانى و تحميل آشکار فقر و تنگدستى بر ميليونها انسانى است که کار ميکنند و از تامين اوليه ترين نيازهاى زندگى خود، تامين مسکن، بهداشت، غذا، پوشاک و تحصيل فرزندانشان محرومند. تعيين اين سطح از حقوق و دستمزد حتى از همان نرخ سطح فقر در جامعه که از سوى جمهورى اسلامى اعلام شده است پايينتر و به طور واقع يکسوم سطح خط فقريست که رسما و بارها و بارها از سوى دولت اعلام شده است. اتخاذ چنين تصميمى يعنى شانه بالا انداختن در برابر خواست معلمان. معلمان در اعتراضاتشان بارها و بارها اعلام کرده اند که ديگر نميخواهند زير خط فقر زندگى کنند و خواهان تحولى اساسى در سطح حقوق و دريافتى هايشان شده اند. اما خواستهاى معلمان پاسخ نگرفته است. از اينرو امروز در همه جا در ميان معلمان صحبت از اعتصاب و اعتراض است و معلمان براى شروع اعتصاب خود روز شمارى ميکنند. واقعيت اينست که ميزان حقوق معلم را نه سطح فقر بلکه تامين يک زندگى انسانى متناسب با استانداردهاى امروز بشريت تعيين ميکند. معلمان، کارگران خواهان همان سطح از حقوق و دستمزدى هستند که امروز به يک وکيل مجلس و به يک مقام ارشد دولتى تعلق ميگيرد. معلمان ديگر به چنين تحقيرى تن نخواهند داد و روز ١٣ ارديبهشت روز اعتراض معلمان به اين تصميم و روز مبارزه براى پيگيرى خواستهايشان است. واقعيت اينست که خواست معلمان خواست کارگران نيز هست. امروز بيش از هر وقت هم سرنوشتى معلمان و کارگر و بخش هاى وسيعى از جامعه را شاهديم. روز اول ماه مه بهترين فرصت براى نشان دادن اين همسرنوشتى و پيوند مبارزاتى است. روز اول ماه مه بايد روز اعلام همبستگى از مبارزات در بخش هاى مختلف جامعه و در ميان کارگران باشد. بايد شاهد پيامهاى همبستگى معلمان از خواستها و مبارزات کارگران و بويژه خواست افزايش دستمزدها و شرکت وسيع آنان در مراسم اين روز باشيم. همچنين جا دارد در روز اول ماه مه يک بند مهم قطعنامه هاى کارگران حمايت از خواستها و مبارزات معلمان در روز ١٣ ارديبهشت ماه باشد. اول ماه مه فرصتى است که قطعنامه هاى اعتراضى معلمان در اين روز در مراسم کارگران خوانده شود و مورد حمايت و پشتيبانى کارگران قرار گيرد. وظيفه رهبران کارگرى و فعالين اعتراضات معلمان است که اين افق و اين هم سرنوشتى را در ميان همکاران خود بوجود آورند. کارگران در مجامع عمومى کارگرى و معلمان در نشستهاى خود در مدارس اين موضوع را به بحث بگذارند و از هم اکنون به استقبال بر پايى يک اول ماه مه با شکوه در روز ١٢ ارديبهشت روز جهانى کارگر و در تدارک اعتصاب بزرگ و سراسرى معلمان در روز ١٣ ارديبهشت برويم و براى جلب يک همبستگى بزرگ بکوشيم.
زنده باد اول ماه مه
زنده باد اعتصاب سراسرى معلمان در ١٣ ارديبهشت ماه
شهلا دانشفر
|