بحث بر سر تدارک اعتصابى ديگر در ميان معلمان بالاست. در همين هفته در روزهاى ٢١ و ٢٢ فروردين معلمان در دزفول دست به تحصن در مدارس زدند و اين اعتراضات در دزفول و ديگر شهرهاى خوزستان ادامه دارد. اکنون معلمان در تدارک حرکات اعتراضى سراسرى هستند. بحث در ميان معلمان بر سر ٥٠٠ هزار تومان حداقل حقوق است. در تهران ما شاهد پخش شبنامه ها و اطلاعيه هاى مختلف از سوى معلمان و دعوت به تجمع و اعتراض هستيم. در يکى از اين شبنامه از معلمان خواسته شده که در روزهاى ١١ و ١٢ و ١٣ ارديبهشت کار را تعطيل کنند و دست به اعتصاب سراسرى بزنند. همه چيز حاکى از وجود يک جنب و جوش جديد در ميان معلمان است. اين در حاليست که به اول ماه مه نزديک ميشويم و جنبش اعتراضى در ميان کارگران حول دو خواست اساسى و محورى حق تشکل و افزايش دستمزد شدت گرفته است. کارگران اعلام کرده اند که خواهان ٤٥٠٠٠٠ تومان حداقل دستمزد در مرحله اول هستند و به تصيميم دولت مبنى بر ١٢٢٠٠٠ تومان تن نخواهند داد.

واقعيت اينست که خواست دستمزد و حقوق کمتر از ٤٥٠٠٠٠٠ تومان ممنوع! يک خواست مشترک معلمان و کارگران و بخش هاى مختلف جامعه در مبارزه عليه فقر و عليه اين سطح نازل زندگى است. خواستى است که ميتواند صف واحدى از اعتراض در ميان کارگران، معلمان، پرستاران و همه بخش هاى شاغل جامعه و حتى کارگران بيکار براى مطالبه ميزان حداقل بيمه بيکارى بوجود بياورد. اول ماه مه روزيست که ميتوان در چنين صف واحدى مارش بزرگ اول مه را به حرکت انداخت. معلمان فراخوان به اعتصاب در ١١ ارديبهشت داده اند. بايد به اين فراخوان پاسخ داد. بايد همه معلمان از تمامى شهرها به اين حرکت اعتراضى بپيوندند. اول ماه مه بهترين فرصت است که معلمان در صف مشترک با کارگران حرکت کنند و صداى اعتراض خود را عليه فقر و نظام بردگى موجود بلند کنند. بايد به تدارک اعتصاب سراسرى معلمان و تعطيلى اول ماه مه و گراميداشت با شکوه اين روز برويم.

شهلا دانشفر

۱۴ آپريل ۲۰۰۵