|
قطعنامه ٢٥ ماده اى کارگران در مراسمهاى ماه مه شهرهاى کردستان به بسيارى لحاظ با اهميت است. اما برجستگى آن در اين نهفته است که سياستها و شعارهاى کمونيستى به روشنى بر آن ناظر است. در تاکيد بر اين موضوع به نقل همين تکه کوتاه از مفاد قطعنامه ٢٥ ماده اى کارگران اکتفا ميکنم. "کارگران مهاجر شهروندان جامعه اند. فشار به آنها محکوم است و از سازمانهاى بين الملى کارگرى ميخواهيم از فشار به اين کارگران و اخراج آنها جلوگيرى کنند. روز کارگر روز همبستگى کارگران در سراسر دنياست و هر نوع تلاش براى فرقه اى کردن آن به منظور ايجاد تفرقه بر اساس مذهب و مليت را محکوم ميکنيم. روز کارگر روز اعتراض به نظم موجود و براى لغو رابطه مزدى و استثمار اکثريت توسط اقليت است و اين مبارزه به گستردگى دنيا وسيع است". گوياست. محتواى ضدکاپيتاليستى، افق انترناسيوناليستى و همبستگى کارگرى صفت شاخص اين سند است. علاوه بر اين در قطعنامه اخير مطالبات سياسى و اقتصادى عاجل و راديکال کارگران در جامعه امروز ايران مطرح شده است. (براى اطلاع بيشتر از مفاد اين قطعنامه به اطلاعيه شماره ٢ کميته کردستان حزب کمونيست کارگرى ايران به تاريخ ١٦ ارديبهشت ٧٩ مراجعه کنيد). هر ناظر با انصافى که حرکت جنبش کارگرى و تلاش جريان سوسياليستى در دو دهه اخير در ايران و در کردستان را تعقيب نموده باشد، تصديق ميکند که جاافتادن امروز اين مطالبات در بطن اعتراض و مبارزه کارگران نتيجه تلاش بيوقفه سوسياليسم و کمونيسم کارگرى در اين دو دهه بوده است.
برگزارى مراسم علنى کارگران در ماه مه و صدور قطعنامه با چنين محتواى شفاف و راديکال در شهرهاى کردستان و مشخصا سنندج بدون پيشينه نيست. از سال ٥٨ به بعد گراميداشت ماه مه بنا به تناسب قواى هر دوره معين و در اشکال مختلف به سنتى جا افتاده تبديل شده است. اما نقطه اوج آن در فاصله سالهاى ٦٥ تا ٦٨ با برگزارى متينگهاى علنى و با شرکت هزاران نفر در دل اختناق غير قابل تصور جمهورى اسلامى حائز اهميت بود. صدور قطعنامه ١٨ ماده اى در سال ٦٦، قطعنامه ٢٠ ماده اى سال ٦٧، قطعنامه ٢٣ ماده اى ٦٨ خواسته هاى فورى و ديدگاههاى شفاف جنبش راديکال کارگرى را در تناسب قواى معين آندوره نشان ميدهد.
تحرک برجسته کارگران در اين سالها جمهورى اسلامى را با نگرانى عميق روبرو ساخت. زمانيکه عوامفريبيها و شگردهاى شناخته شده شان موثر نيفتاد، به سرکوب متوسل شدند. در سالهاى ٦٧ و ٦٨ تعداد وسيعى از کارگران مبارز و فعالين حرکتهاى ماه مه دستگير شدند، جمال چراغ ويسى سخنران ماه مه ٦٨ را اعدام نمودند. در غياب طيفى از رهبران و فعالين با تجربه، و گسترش ترس و ارعاب، جنبش کارگرى با عقب نشينى روبرو شد. تحرک مجدد، ولو پراکنده در ٢ سال اخير نشاندهنده اين بود که جنبش کارگرى عوارض و عواقب سخت آن دوران را از سر گذرانده و بارديگر آمادگى براى ابراز وجود جدى را از خود نشان ميدهد. مراسمهاى علنى امسال کارگران در سنندج و سقز و کامياران و اقدامات متنوع در شهرهاى ديگر پايانى بر آن دوران و آغاز دوران جديديست.
در دوره جديد تحولات سياسى مهمى پيشاروى جامعه ايران است. تحرک جدى کارگران و مردم در سراسر ايران به منظور پايان دادن به حاکميت رژيم سرمايه اسلامى گسترش يافته است. طبقه کارگر و جنبش آن در تحولات آتى ميتوانند يک پاى جدى تصرف قدرت سياسى در جامعه ايران باشند. فاکتورهاى عينى متعددى اين واقعيت را توضيح ميدهند. موقعيت و وزن اجتماعى و سياسى طبقه کارگر، درسهايى که از انقلاب ٥٧ به جاى مانده و بويژه تاکيد بر ضرورت به ميدان آمدن طبقه کارگر با برنامه و اهداف و سياستهاى سوسياليستى و طبقاتى خود، تجارب گرانبهاى مبارزات دو دهه اخير، گسترش و اشاعه مارکسيسم و کمونيسم کارگرى و وجود حزب کمونيست کارگرى با پلاتفرم کمونيستى و برنامه دنياى بهتر، فاکتورهاى تعيين کننده اين دوره اند.
جنبش کارگرى در کردستان همچون بخشى از جنبش کارگرى سراسرى به اين فاکتورهاى مثبت متکى است. واضح است در مصافهاى آتى کارگران با بورژوازى در کردستان يکى از ضمانتهاى اصلى پيشروى در تقابل با جريانات و احزاب بورژوا - ملى نفوذ موثر و حضور اجتماعى گرايش کمونيستى و سوسياليستى در جنبش کارگرى و در حرکت اعتراضى راديکال در کردستان است. واقعيت اينست کمونيسم کارگرى و سياست کمونيستى، حزب کمونيستى و شخصيتهاى آن پديده اى آشنا براى مزد بگيران و انسانهاى حق طلب و آزاده اين جامعه بوده و به آن سمپاتى عميق دارند. اين تحول ايدئولوژيک و سياسى مهمى در حيات جامعه و پتانسيل عظيمى براى انقلاب و حرکت کارگريست. قطعنامه ماه مه امسال کارگران خود انعکاسى از اين واقعيت پايه ايست. حزب کمونيست کارگرى در کردستان هم با پافشارى براين واقعيت و با چشمانى باز و روشن براى تحقق وظايف خويش ميکوشد.
رحمان حسين زاده
دبير کميته کردستان حزب کمونيست کارگرى ايران
٢٧ ارديبهشت ٧٩ (١٦-٥-٠٠)
tel.(0046) 739 855 837
fax.(0044) 870 133 7209
|