قطعنامه هاي اول مه ٢٠١١

قطعنامه مشترک هفت تشكل كارگري  در ايران به مناسبت روز جهانی کارگر
اول مه ۲۰۰۱۱- ۱۱ اردیبهشت۱۳۹۰

اول ماه مه روز جهانی کارگر، روز اتحاد و اعتراض جهانی کارگران به ستم و نابرابری نظام سرمایه داری است. این روز یاد آور مبارزات کارگران جهان برای دستیابی به حقوق انسانی شان است. کارگران ایران همراه با کارگران جهان این روز را گرامی میدارند و هر ساله در اعتراض به شرایط غیر انسانی خود در این روز گرد هم آمده و به هر طریق برای بدست آوردن حقوق حقه خود فریاد بر می آورند.

شور و شعف و رزمندگی کارگران در روز اول ماه مه و اعتراض آزادانه میلیونی آنان به شرایط زندگی شان در اکثر نقاط دنیا در حالی جهان را به لرزه میاورد که کارگران ایران علاوه بر محرومیت از حقوق اجتماعی خود از قبیل بر پائی تشکل و اعتراضات خیابانی، هر روزه و هر لحظه در معرض شدیدترین تهاجمات به زندگی و معیشت خود قرار دارند. هر گونه اعتراض و حق خواهی کارگران با بازداشت و زندان پاسخ میگیرد، با طرح موسوم به هدفمند کردن یارانه ها که سرمایه داری حاکم با پشتیبانی نهادهای بین المللی سرمایه داری اجرای آن را آغاز کرده است در حال تباه کردن بیش از پیش زندگی و معیشت میلیونها خانواده کارگری هستند و کسی حق اظهار نظر آزادانه در این باره را ندارد، با افزایش سرسام آور قیمتهای انرژی و تعطیلی کارخانه ها هر روزه صد ها و هزاران کارگر به صف میلیونی بیکاران رانده میشوند و در همین حال بیمه بیکاری را بیش از پیش به ضرر کارگران تغییر میدهند، اقدام به اخذ فرانشیز در بیمارستانها و مراکز درمانی تامین اجتماعی از کارگران میکنند و معیارهای دیگری برای حقوق بازنشستگی می تراشند، بیمه کارگران ساختمانی را در هزارتوی راهروهای اداری ابتر میکنند و در حالی که اقدام به افزایش سرسام آور قیمتهای کالاهای اساسی کرده اند حداقل دستمزد کارگران را بطور توهین آمیزی 9 درصد افزایش میدهند.

از نظر ما همه اینها برای میلیونها خانواده کارگری مستاصل از تامین حداقل معیشت در شرایط کنونی، معنائی جز درماندگی بیشتر برای گذران زندگی و تحمیل فقر و فلاکتی روز افزون بر آنها ندارد. اما ما کارگران نظاره گر مرگ تدریجی خود و همسر و فرزندانمان نخواهیم شد، ما تعرض هر روزه به زندگی و معیشت خود را بر نخواهیم تافت و متحد و یکپارچه در مقابل فقر و فلاکت و بی حقوقی اجتماعی تحمیل شده بر خود ایستادگی خواهیم کرد. در این راستا ما کارگران ایران با ابراز انزجار از وضعیت موجود، همگان را در تمامی نقاط کشور به طرح متحدانه و سراسری خواستها و مطالبات شان فرا میخوانیم و در شرایط حاضر خواهان تحقق بی درنگ مطالبات زیر هستیم:

1- آزادی بی قید و شرط برپايي تشكل هاي مستقل کارگری، اعتصاب، اعتراض، راهپیمائی، آزادی احزاب، تجمع و آزادي بيان و مطبوعات حق مسلم ما است و اين خواسته ها بايد ضمن برچیده شدن کلیه نهادهای دست ساز دولتی از محیطهای کار و زندگی، به عنوان حقوق خدشه ناپذير اجتماعي كارگران و عموم مردم ایران به رسميت شناخته شوند.

2- ما جامعه ای را که اقلیتی صاحب ثروت وسرمایه های کلان باشند واکثریتی هم نان شب نداشته باشند بر نخواهیم تافت. از نظر ما افزایش 9 درصدی دستمزدها بویژه با توجه به اجرای طرح قطع یارانه ها و افزایش سرسام آور هزینه های زندگی اهانت به منزلت انسانی و حق حیات کارگران است. ما تعیین چنین سطح دستمزدی را تحمیل بیش از پیش فقر و فلاکت مطلق بر میلیونها خانواده کارگری میدانیم و با رد شیوه کنونی تعیین دستمزدها مصرانه خواهان توقف اجرای طرح قطع یارانه ها و تعیین دستمزدها توسط نماینده های واقعی کارگران بر اساس بالاترین استانداردهای زندگی بشر امروز هستیم.

3- ما خواهان محو قراردادهاي موقت و سفيد امضاء، بر چیده شدن شرکتهای پیمانکاری و انعقاد قرارداد مستقیم و دسته جمعی، تامین امنیت شغلی کارگران و رعایت بالاترین استاندارد های بهداشت و ایمنی در محیطهای کار و زندگی هستیم

4- دستمزدهاي معوقه كارگران بايد فورا و بي هيچ عذر و بهانه اي پرداخت شود و عدم پرداخت آن بايستي به مثابه يك جرم قابل تعقيب قضائي تلقي گردد و خسارت ناشي از آن به كارگران پرداخت شود

5- اخراج و بيكار سازي كارگران به هر بهانه اي بايد متوقف گردد و تمامي كساني كه بيكار شده و يا به سن اشتغال رسيده اند بايد تا زمان اشتغال به كار از بيمه بيكاري متناسب با يك زندگي انساني برخوردار شوند

6- به رغم اینکه سازمان تامین اجتماعی با دسترنج و پول کارگران به یکی از نهادهای دارای ثروت نجومی در ایران تبدیل شده است اما این سازمان با قرار گرفتن در چرخه سود و سودآوری سرمایه تنها به فکر کاهش خدمات درمانی و دریافت فرانشیز از کارگران بیمار است. ما بیمه های تامین اجتماعی را حق مسلم تمامی آحاد جامعه میدانیم و خواهان اداره این نهاد بدست نماینده های منتخب کارگران در سراسر کشور هستیم.

7- ما ضمن محكوم كردن هر گونه تعرض به اعتراضات کارگری و مردمی، خواهان لغو مجازات اعدام و آزادی فوری و بی قید و شرط کلیه کارگران زندانی و دیگر جنبش های اجتماعی از زندان و توقف فوری پیگرد های قضایی علیه آنان و بر چیده شدن فضای امنیتی موجود هستیم

8- ما خواهان لغو کلیه قوانین تبعیض آمیز نسبت به زنان و تضمین برابری کامل و بی قید و شرط حقوق زنان و مردان در تمامی عرصه های زندگی اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و خانوادگی هستیم

9- ما خواهان برخورداري تمامي بازنشستگان از يك زندگي مرفه و بدون دغدغه اقتصادي و رفع هرگونه تبعيض در پرداخت مستمري بازنشستگان و بهره مندی آنان از تامین اجتماعی و خدمات درمانی هستیم

10- کار کودکان باید ملغی گردد. برخورداری کودکان و والدین آنها از تامین اجتماعی گسترده و کامل، امكانات آموزشي رفاهي و بهداشتي يكسان و رایگان جدا از موقعيت اقتصادي و اجتماعي خانوادگی شان، نوع جنسيت و وابستگي هاي ملي و ن‍‍ژادي و مذهبي می بایدبرسمیت شناخته شود.

11- ما دگرگونی خواهی را حق مسلم تمامی انسانها در سرتاسر جهان میدانیم و با حمایت قاطعانه از مبارزات و اعتراضات مردمی در تمامی کشورهای خاورمیانه، هر گونه سرکوب اعتراضات مردمی و بند و بست دولتها برای سمت و سو دادن به تغییرات از بالای سر مردم و دست اندازی و دخالت از سوی آنها در سرنوشت مردم کشورهای خاورمیانه را قویا محکوم میکنیم

12- ما بخشی از کارگران جهان هستیم و اخراج و تحمیل هرگونه تبعیض بر کارگران مهاجر افغانی و سایر ملیتها را به هر بهانه ای محکوم میکنیم

13- ما ضمن قدرداني از تمامي حمايت هاي بين المللي کارگری و مردمی از مبارزات كارگران در ايران و حمايت قاطعانه از اعتراضات و خواسته هاي كارگران در سراسر جهان خود را متحد آنان مي دانيم و بيش از هر زمان ديگري بر همبستگي بين المللي كارگران براي رهايي از مشقات نظام سرمايه داري تاكيد مي كنيم

14- اول ماه مه بايد تعطيل رسمي اعلام گردد و در تقويم رسمي كشور گنجانده شود و هر گونه ممنوعيت و محدوديت برگزاري مراسم اين روز ملغي گردد

زنده باد اول ماه مه

زنده باد همبستگي بين المللي كارگران

1 مه 2011 - 11 ارديبهشت1390

سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه

اتحاديه آزاد كارگران ايران

هيئت بازگشايي سنديكاي كارگران نقاش و تزئينات ساختمان

هیئت بازگشائی سندیکای فلز کار مکانیک

كانون مدافعان حقوق كارگر

كميته پيگيري ايجاد تشكل هاي كارگري

كميته هماهنگي براي كمك به ايجاد تشكل هاي كارگري

قطعنامه روز جهانی کارگر سال 1390

بیش از صد سال از کشتار کارگران کارخانه چوب بری شهر شیکاگو توسط پلیس آمریکا در «می» 1886 می گذرد. جرم آن کارگران اعتراض به سر باز زدن کارفرما از اجرای تعهدش مبنی بر پذیرش 8 ساعت کار روزانه بود. آن روز در نتیجه توطئه ای (پرتاب یک بمب به میان افراد پلیس) کارگران اعتصابی توسط پلیس به گلوله بسته شده و 6 نفر جان می بازند. اما قساوت نظام سرمایه داری به آن ختم نشده و روز بعد تعدادی از کارگران بازداشت می شوند. حدود یک سال بعد 7 نفر از رهبران کارگران به نامهای « آگوست سپایز، جورج انگل، لوئی لینگ، آلبرت پارسونز، آدلف فیشر، سموئل فیلدن و مایکل شواب به اعدام و «اسکار نیپ» به 15 سال زندان محکوم می شوند. بعدا دادگاه حکم اعدام «سوئل فیلدن »و «مایکل شواب» را به زندان تقلیل داده اما بقیه در ماه نوامبر 1887 به دار آویخته می شوند. راهپیمائی کارگران در اول «می» سال 1890به منظور گرامیداشت یاد جانباختگان اعتصاب «می» 1886 انترناسیونال دوم را به این فکر واداشت تا این روز را به عنوان روز مطالبه 8 ساعت کار روزانه تعیین کند و از آن به بعد تبدیل به روز جهانی کارگر شد.

بعد از گذشت بیش از یک قرن از آن واقعه خونین، شرایطی که امروز زندگی میلیونها کارگر و خانواده هایشان را در ایران احاطه کرده بدتر از وضعیت آن زمام کارگران آمریکا است. با دستمزد (330300 تومان) بیش از 5 برابر زیر خط فقر، ادامه همین زندگی فلاکت بار تا کنونی نیز برای اکثریت عظیم جامعه بخصوص کارگران ممکن نخواهد بود. با توجه به سپرده شدن تعیین قیمت تمام کالاها به دست بازار آزاد یعنی خود سرمایه داران، ما فروشندگان نیروی کار نیز حق داریم قیمت نیروی کار که تنها کالایمان است را خود تعیین کنیم.
بنابراین ما کارگران مطالبات فوری خود را به قرار زیر اعلام کرده و خواهان تحقق آن می باشیم:
1- به رسمیت شناختن اول ماه «می» برابر با 11 اردیبهشت روز جهانی کارگر به عنوان روز تعطیل عمومی در تقویم رسمی
2- حق برگزاری مراسم روز جهانی کارگر به طور مستقل و بدون نیاز به اخذ مجوز از ارگانهای دولتی
3- حق اعتصاب و ایجاد تشکلهای کارگری مستقل از دولت
4- آزادی فوری زندانیان سیاسی و فعالین کارگری و پایان دادن به فضای پلیسی در مراکز کارگری
5- ممنوعیت اعدام و لغو کلیه احکام صادره
6- ممنوعیت کار کودکان و تأمین هزینه های زندگی خانواده های آنان بطوری که مجبور به کار نباشند
7- پرداخت حقوق برابر در ازای کار برابر به مردان و زنان
8- ممنوعیت جداسازی زنان و مردان کارگر در محل کار
9- پرداخت فوری کلیه حقوق معوقه
10- افزایش فوری حداقل دستمزد به یک میلیون و پانصد هزار تومان در ماه
11- پرداخت بیمه بیکاری به مبلغ حداقل حقوق ماهیانه به کلیه افراد بالای 18 سال

زنده باد اول ماه «می» روز جهانی کارگر
انجمن صنفی کارگران برق و فلز کار کرمانشاه
فعالین کارگری شهرهای سنندج، مریوان و سقز

ما معلمان اول ماه روز جهاني كارگر را گرامي ميداريم
 

اول مه ، يازده ارديبهشت، روز جهاني كارگر، روز همه ما مردم، روز ما معلمان، روز ما جوانان و روز اعتراض وسيع عليه فقر و فلاكت و همه مصائب اين جامعه متوحش سرمايه داری است. روز همه ما مردم است كه ميخواهيم فقر نباشد. ميخواهيم تبعيض نباشد و به اين جهان وارونه معترضيم. در اين روز به خيابانها می آييم و صدای اعتراض خود را بلند ميكنيم.

اول مه به خيابان مي آييم و اعلام ميكنيم كه زير بار ٣٣٠ هزار تومان حداقل دستمزد و زندگی زير خط فقر نميرويم. زندگي زير بار گرانی و قيمت های سرسام آور گاز و آب و برق و حذف یارانه ها نميرويم. اعلام ميكنيم كه ما بنده كسی نيستيم. ما انسانيم. ثروتهای جامعه از آن همه ماست. ميخواهيم در رفاه و شادی، با منزلت و حرمت انسانی زندگي كنيم. ميخواهيم جامعه ای بسازيم كه در آن منزلت و آزادی و رفاه حق بی چون و چرای همه شهروندان است.

تا كي فقر، تا كي گرسنگي، تا كي تبعيض و استثمار، تا كي نابرابري، اول مه در اعتراض به اين زندگي جهنمي كه معيشت همه ما مردم و خانواده هايمان را به تباهي كشانده به خيابان مي آييم و اعتراض خود را اعلام ميكنيم. معيشت، منزلت، حق مسلم ماست. برخورداري از رفاه و شادي حق مسلم ماست. چرا بايد كودكان ما بخاطر فقر ما از تحصيل محروم باشند. چرا بايد از داشتن يك مسكن مناسب و حقوق پايه اي اول خود محروم باشيم. ما برده نيستيم. ما بايد خودمان در مورد شرايط كار و زندگي مان تصميم بگيريم. تشكل حق ماست، اعتصاب حق ماست، آزادي بيان حق ماست. چرا بايد همكاران ما كه بخاطر حقوق پايه اي خود صداي اعتراضشان را بلند كرده اند در زندان باشند. چرا انسانها را بخاطر عقايدشان زنداني و اسير ميكنند. همه كارگران زنداني و همه زندانيان سياسي بايد آزاد شوند. ميگويند خط فقر بالاي يك ميليون است، حداقل دستمزد را ٣٣٠ هزار تومان تعيين ميكنند. تازه حتي همين را هم نمي پردازند و براي گرفتن هر قراني از حق خود بايد جنگيد. چرا؟ قيمت ها هر روز بالا تر و بالاتر ميرود. با اين دستمزد چگونه ميتوان هم هزينه مسكن را پرداخت كرد. هم قبض هاي سرسام آوري كه براي ما مردم صادر ميكنند و هم زندگي كرد. ما زير بار اين فلاكت نميرويم.

اول مه روز همه ما كارگران، ما معلمان، ما جوانان و ما مردم است كه به خيابانها بياييم و اعلام كنيم كه ديگر به اين زندگي پر از حقارت و زير خط فقر رضايت نخواهيم داد. اعلام كنيم كه ما خواهان يك زندگي انساني كه شايسته انسان است هستيم. به مناسبت اول مه فوري ترين خواستهايمان را اعلام ميداريم:

١- تشكل، اعتصاب، اعتراض، راهپيمائي، تجمع و آزادي بيان حق مسلم ما است و اين خواسته ها بايد بدون قيد و شرط به عنوان حقوق خدشه ناپذير همه ما مردم است به رسميت شناخته شوند

٢- كارگران زنداني، معلمان زنداني و همه زندانيان سياسي بايد فورا از زندان آزاد شوند.

٣- ما قطع يارانه ها (هدفمند کردن يارانه ها) و حداقل دستمزد ٣٣٠ هزار تومان را تحميل مرگ تدريجي بر ميليونها خانواده کارگري ميدانيم و خواهان افزايش فوري حقوقهايمان هستيم و ميزان آن همانطور كه كارگران نيز اعلام داشتند، حداقل در گام اول بايد دو ميليون تومان باشد.

٤- ما زير بار قبض هاي صادر شده گاز و برق و آب نمي رويم و برخورداري رايگان از اين نعمات را حق همه مردم ميدانيم

٥- دستمزدهاي معوقه كارگران و معلمان بايد فورا" و بي هيچ عذر و بهانه اي پرداخت شود و عدم پرداخت آن بايستي به مثابه يك جرم قابل تعقيب قضائي تلقي گردد و خسارت ناشي از آن بايد پرداخت شود

٦- اخراج و بيكار سازي ها به هر بهانه اي بايد متوقف گردد و تمامي كساني كه بيكار شده و يا به سن اشتغال رسيده اند و آماده به كار هستند بايد تا زمان اشتغال به كار از بيمه بيكاري متناسب با يك زندگي انساني برخوردار شوند.

٧- ما همچنين از مبارزات كارگران و همه بخش هاي جامعه حمايت ميكنيم و اكنون كه هزاران كارگر پتروشيمي ماهشهر در اعتراض و مبارزه هستند، وسيعترين حمايت خود را از مبارزات آنان اعلام ميكنيم. بايد دست پيمانكاران و واسطه ها در استخدام نيروي كار در محيط كار و در همه جا كوتاه شود. ما خواهان لغو قراردادهاي موقت و استخدام رسمي در تمام مراكز كاري هستيم. همچنين معلمان حق التدريس كه همانند هر معلمي رسمي اي تلاش ميكنند و زحمت ميكشند و از هرگونه حق و حقوقي محرومند، بايد فورا به استخدام رسمي آموزش و پرورش در بيايند.

٨- ما خواهان لغو مجازات اعدام و متوقف شدن اجراي همه احكام اعدام هستيم.

٩- ما ضمن محكوم كردن هر گونه تعرض به اعتراضات کارگري و اعتراضات مردمي، اعتراض به هر گونه بي حقوقي و ابراز عقيده را حق مسلم و خدشه نا پذير کارگران و عموم مردم مي دانيم

١٠- ما خواهان لغو کليه قوانين تبعيض آميز نسبت به زنان و تضمين برابري کامل و بي قيد و شرط حقوق زنان و مردان در تمامي عرصه هاي زندگي اجتماعي، اقتصادي، سياسي، فرهنگي و خانوادگي هستيم

١١- ما خواهان برخورداري تمامي بازنشستگان از يك زندگي مرفه و بدون دغدغه اقتصادي و رفع هرگونه تبعيض در پرداخت مستمري بازنشستگان و بهره مندي آنان از تامين اجتماعي و خدمات درماني هستيم

١٢- کار کودکان بايد محو گردد و تمامي کودکان بايد جدا از موقعيت اقتصادي و اجتماعي والدين، نوع جنسيت و وابستگي هاي ملي و ن‍‍ژادي و مذهبي از امكانات آموزشي، رفاهي و بهداشتي يكسان و رايگاني برخوردار شوند. آموزش و پرورش بايد در تمام سطوح آموزشي رايگان باشد.

١٣- ما خواهان يك آموزش و پرورش مدرن و انساني هستيم. دست مذهب بايد از آموزش و پرورش كوتاه باشد. كتب درسي بايد بر اساس آخرين پيشرفتهاي علمي باشد و خرافات بايد از آنها زدوده شود.

١٤- ما بدينوسيله پشتيباني خود را از تمامي جنبش هاي اجتماعي آزادي خواهانه اعلام مي داريم و دستگيري، محاكمه و به زندان افكندن فعالين اين جنبش ها را قويا" محكوم مي كنيم

١٥- خواستهاي ما خواستهاي همه مردم است. ما حمايت خود را از قطعنامه هفت تشكل كارگري به مناسب اول مه اعلام ميداريم. خواستهاي اعلام شده در آن قطعنامه خواستهاي ما معلمان و همه مردم است و خواهان تحقق فوري آن هستيم .

١٦- ما بخشي از كارگران جهان هستيم و اخراج و تحميل هر گونه تبعيض بر كارگران مهاجر افغاني و ساير مليت ها را به هر بهانه اي محكوم مي كنيم

١٧- ما ضمن قدرداني از تمامي حمايت هاي بين المللي از مبارزات كارگران در ايران حمايت قاطعانه از اعتراضات و خواسته هاي كارگران در سراسر جهان، خصوصا اعتراضات آنان عليه طرح هاي رياضت اقتصادي دولت ها اعلام ميكنيم. ما همچنين پشتيباني خود را از انقلابات مردم به جان آمده در شمال آفريقا و خاورميانه و كردستان عراق عليه ديكتاتورها و براي يك زندگي انساني اعلام ميداريم و خود را متحد آنها مي دانيم و امروز بيش از هر زمان ديگري بر همبستگي بين المللي براي رهايي از مشقات نظام سرمايه داري تاكيد مي كنيم. همچنين اعلام ميداريم كه امروز ما بيش از هر وقت به حمايت جهاني نياز داريم و خواهان وسيعترين حمايت بين المللي از مبارزاتمان و براي آزادي كارگران زنداني، معلمان زنداني و همه زندانيان سياسي از زندان هستيم.

١٨- اول ماه مه بايد تعطيل رسمي اعلام گردد و در تقويم رسمي كشور گنجانده شود و هر گونه ممنوعيت و محدوديت برگزاري مراسم اين روز ملغي گردد.

در خاتمه اعلام ميكنيم كه از آنجا كه ١٢ ارديبهشت نيز سنتا روز اعتراض معلمان بوده است. ما نه تنها همه معلمان و همكارانمان را به شركت گسترده در تظاهراتهاي اول مه فراميخوانيم، بلكه به مناسبت ١٢ ارديبهشت اعلام ميكنيم كه ديگر اجازه نميدهيم ما را به طرح هماهنگ حقوقها و مصوبات مجلس و غيره حواله بدهيد، اجازه نميدهيم سران سازشكار كانون صنفي معلمان باز ما را سربدوانند و مبارزاتمان را مهار كنند.

زنده باد اول ماه مه
زنده باد همبستگي بين المللي كارگران
زنده باد مبارزات متحد معلمان
كانون صنفي معلمان
١ مه ٢٠١١، ١١ارديبهشت١٣٩٠