مبارات کارگران صنايع فلزيراهپیمائی متحدانه کارگران صنایع فلزی به سمت مجتمع قضائی یافت آباد بنا بر این گزارش راهپیمائی کارگران صنایع فلزی از مقابل کارخانه در خیابان 17 شهریور شروع و تا مقابل مجتمع قضائی یافت آباد در نزدیکی میدان معلم در بلوار یافت آباد ادامه پیدا کرد و به محض رسیدن کارگران به مقابل این مجتمع قضائی، آنان را به مسجد مجتمع هدایت کردند. کارگران صنایع فلزی که در این راهپیمائی پلاکاردهایی حول 10 ماه دستمزد معوقه خود و اعتراض به حکم صادره بر علیه همکارانشان در دست داشتند در طول مسیر راهپیمائی که بمدت 30/1 طول کشید مورد استقبال کارگران سایر کارخانه ها و کارگران بازار آهن قرار گرفتند. در خیابان 17 شهریور هنگام عبور کارگران صنایع فلزی از مقابل درب کارخانه آردل، کارگران این کارخانه با تجمع در پشت درهای بسته که هیچ روزنه ای به بیرون نداشت با هورا کشیدن به کارگران صنایع فلزی ابراز احساسات کردند و پس از ابراز احساسات متقابل از سوی کارگران صنایع فلزی، کارگران آردل با بالا بردن پلاکاردی مبنی بر عدم دریافت چهار ماه از دستمزدهایشان به ابراز احساسات خود ادامه دادند. در ادامه مسیر راهپیمایی کارگران صنایع فلزی، حدود سی نفر از کارگران بازار آهن نیز با دادن شعار "درود بر کارگر" از کارگران صنایع فلزی استقبال کردند و تعدادی از کارگران ساختمانی در همان حوالی با بالا بردن مشتهای گره کرده خود و دست زدن به کارگران صنایع فلزی به آنان ابراز احساسات نمودند. در مجتمع قضائی یافت آباد پس از تجمع کارگران در مسجد این مجتمع یکی از مسئولین قضائی در میان کارگران حاضر شد و پس از گفتگو پیرامون صدور حکم بازداشت 6 نفر از کارگران، به آنان اعلام شد این حکم اجرا نمیشود و از کارگران درخواست شد با انتخاب نماینده هایی و پس از حضور مدیر عامل کارخانه در محل مجتمع قضایی این مسئله مورد پیگیری بیشتر قرار بگیرد. لازم به یادآوری است تلاش امروز مسئولین مجتمع قضائی یافت آباد برای پیدا کردن مدیر عامل کارخانه نتیجه ای نداد و مقرر گردید به محض پیدا کردن مدیر عامل کارخانه و حضور وی در مجتمع قضائی دو نفر از نماینده های کارگران که امروز برای پیگیری مسئله از سوی کارگران انتحاب شدند به این مجتمع بیایند تا مسئله صدور حکم بازداشت 6 نفر از کارگران مورد رسیدگی دقیقتر قرار بگیرد. از سوی دیگر نماینده های شورای اسلامی کارخانه صنایع فلزی علیرغم راهپیمائی کارگران در اعتراض به صدور حکم بازداشت 6 نفر از همکاران شان و اراده متحدانه آنان برای لغو این حکم، در اقدامی مماشات جویانه پس از رسیدن کارگران به مقابل مجتمع قضائی از آنان سوال کردند آیا سند ملکی برای قرار وثیقه خود آورده اند!! اتحادیه آزاد کارگران ایران بر عزم و اراده متحدانه کارگران صنایع فلزی در دفاع از همکاران خود درود می فرستد و راهپیمائی متحدانه امروز آنان را در دفاع از همکاران شان حرکتی نوین و رو به پیش در جنبش کارگری ارزیابی میکند که بی تردید به شکوفایی بیش از پیش جنبش کارگری و ارتقا سطح مبارزات کارگران در سراسر کشور یاری خواهد رساند. زنده باد همبستگی کارگری اتحادیه آزاد کارگران ایران یازدهم اسفند ماه 87
کارگران صنایع فلزی شماره 1 بمدت دو روز دست به اعتصاب زدند بنا بر خبرهای دریافتی توسط اتحادیه آزاد کارگران ایران کارگران صنایع فلزی شماره یک چهارشنبه هفته گذشته در اعتراض به عدم پرداخت سه ماه از دستمزدهایشان دست به اعتصاب زدند. در پی این اعتصاب که روز شنبه این هفته (سوم اسفند ماه) نیز ادامه پیدا کرد کارفرما به کارگران وعده داد تا اواخر اسفند ماه مطالبات آنها را پرداخت خواهد کرد. بدنبال این وعده از سوی کارفرما و با توجه به هفته های پایانی سال و احتمال ایجاد موانع بیشتر از سوی کارفرما جهت عدم پرداخت دستمزدهای معوقه کارگران، آنان روز چهارم اسفند ماه موقتا به اعتصاب خود پایان داده و اعلام کردند در صورت عدم تحقق وعده های کارفرما اعتراضات خود را تشدید خواهند کرد. کارخانه صنایع فلزی شماره یک در کنار کارخانه صنایع فلزی شماره 2 قرار دارد و هر دو کارخانه متعلق به گروه صنایع فلزی است. لازم به یادآوری است کارگران صنایع فلزی شماره 2 ماههاست در اعتراض بسر می برند و تا لحظه دریافت این خبر(6 اسفند ماه) وعده نهاد ریاست جمهوری پس از تجمع این کارگران در مقابل این نهاد در مورخه 26 بهمن ماه مبنی بر پرداخت پانصد میلیون تومان وام جهت اختصاص به دستمزدهای معوقه کارگران محقق نشده است. بنا بر این گزارش کارگران صنایع فلزی شماره 1 بجز دریافت بخشی از دستمزدهای آذر ماه خود، تاکنون هیچ دستمزدی دریافت نکرده اند و کارفرما از عیدی این کارگران که می باید در آخر بهمن ماه پرداخت میکرد تنها یکصد هزار تومان بصورت علی الحساب به آنان پرداخت نموده است و دستمزد کارمندان این شرکت نیز از آذر ماه تاکنون پرداخت نشده است. اتحادیه آزاد کارگران ایران با حمایت از اعتراضات و اعتصابات کارگران صنایع فلزی شماره یک و دو، آنان را به برگزاری مجمع عمومی مشترک و پیشبرد متحدانه اعتراضات خود برای رسیدن به خواست های شان فرا می خواند و همدوش این کارگران خواهان پرداخت فوری تمامی دستمزدهای معوقه آنان است. اتحادیه آزاد کارگران ایران ششم اسفند 87 کارگران صنایع فلزی شماره ٢دو روز دست به اعتصاب زدند اتحادیه آزاد کارگران ایران : ا بر خبرهای دریافتی توسط اتحادیه آزاد کارگران ایران کارگران صنایع فلزی شماره یک چهارشنبه هفته گذشته در اعتراض به عدم پرداخت سه ماه از دستمزدهایشان دست به اعتصاب زدند. در پی این اعتصاب که روز شنبه این هفته (سوم اسفند ماه) نیز ادامه پیدا کرد کارفرما به کارگران وعده داد تا اواخر اسفند ماه مطالبات آنها را پرداخت خواهد کرد.بدنبال این وعده از سوی کارفرما و با توجه به هفته های پایانی سال و احتمال ایجاد موانع بیشتر از سوی کارفرما جهت عدم پرداخت دستمزدهای معوقه کارگران، آنان روز چهارم اسفند ماه موقتا به اعتصاب خود پایان داده و اعلام کردند در صورت عدم تحقق وعده های کارفرما اعتراضات خود را تشدید خواهند کرد. کارخانه صنایع فلزی شماره یک در کنار کارخانه صنایع فلزی شماره 2 قرار دارد و هر دو کارخانه متعلق به گروه صنایع فلزی است. لازم به یادآوری است کارگران صنایع فلزی شماره 2 ماههاست در اعتراض بسر می برند و تا لحظه دریافت این خبر(6 اسفند ماه) وعده نهاد ریاست جمهوری پس از تجمع این کارگران در مقابل این نهاد در مورخه 26 بهمن ماه مبنی بر پرداخت پانصد میلیون تومان وام جهت اختصاص به دستمزدهای معوقه کارگران محقق نشده است.بنا بر این گزارش کارگران صنایع فلزی شماره 1 بجز دریافت بخشی از دستمزدهای آذر ماه خود، تاکنون هیچ دستمزدی دریافت نکرده اند و کارفرما از عیدی این کارگران که می باید در آخر بهمن ماه پرداخت میکرد تنها یکصد هزار تومان بصورت علی الحساب به آنان پرداخت نموده است و دستمزد کارمندان این شرکت نیز از آذر ماه تاکنون پرداخت نشده است. اتحادیه آزاد کارگران ایران با حمایت از اعتراضات و اعتصابات کارگران صنایع فلزی شماره یک و دو، آنان را به برگزاری مجمع عمومی مشترک و پیشبرد متحدانه اعتراضات خود برای رسیدن به خواست های شان فرا می خواند و همدوش این کارگران خواهان پرداخت فوری تمامی دستمزدهای معوقه آنان است. تجمع اعتراضي كارگران صنايع فلزي در مقابل دفتر احمدي نژاد بدنبال مبارزات کارگران صنایع فلزی در ماههای گذشته که روز دوم دی ماه
به اوج خود رسید و کارگران مدیر عامل صنایع فلزی شماره دو را در کارخانه
حبس کردند روز هشتم بهمن ماه ٣٠٠ نفر از كارگران صنایع فلزی بدلیل عدم تحقق
وعده های داده شده، یکپارچه و متحد در مقابل دفتر ریاست جمهوری حكومت دست
به تجمع اعتراضی زدند. در دور قبلی مبارزات این کارگران که به راه اندازی
کارخانه و پرداخت علی الحساب دویست هزار تومان به آنان منجر شد کارفرما
متعهد شده بود ٥٠٠ میلیون تومان طلب این کارگران را که مربوط به سال ٨٥ است
بعلاوه دستمزدهای معوقه آنان را پرداخت کند. اما با شروع کار در کارخانه و
گذشت ایام، این وعده ها از سوی کارفرما محقق نشد. به همین دلیل کارگران
صنایع فلزی روز ٢٤ دی ماه با برگزاری یک مجمع عمومی طوماری را به امضا
رساندند که طی آن تا روز یکشنبه ٢٩ دی ماه به کارفرما و شورای اسلامی
کارخانه مهلت دادند نسبت به حل مشکلات آنان اقدام کند. در این طومار
کارگران اعلام کرده بودند با پایان این مهلت اعتراضات خود را از سر خواهند
گرفت. در ادامه این ماجرا معاون وزیر صنایع نیز با حضور در میان نماینده های
کارگران و شنیدن صحبتهای آنان، طی ارتباطی تلفنی با وزیر صنایع، مسائل شرکت
صنایع فلزی را مطرح کرد و تماسی نیز با استاندار و رئیس بانک تجارت جهت
هماهنگی برای رسیدگی به مشکلات کارگران صنایع فلزی بر قرار نمود و نهایتا
مقرر شد اواسط هفته آینده وام پانصد میلیونی بطور قطعی در اختیار شرکت
صنایع فلزی جهت پرداخت مطالبات کارگران قرار بگیرد. به گزارش سایت اتحاد همزمان با تجمع کارگران صنایع فلزی در مقابل نهاد ریاست جمهوری و در حالی که آنان منتظر بازگشت نماینده های خود از جلسه بودند یک مرتبه متوجه فردی شدند که با پاشیدن بنزین بر لباسهایش، در یک آن خود را به آتش کشید. کارگران صنایع فلزی با مشاهده این وضعیت بلافاصله با پارچه ها و پلاکاردهایی که به همراه داشتند برای خفه کردن آتش به کمک وی شتافتند و نهایتا مجبور شدند با پاره کردن لباسهای وی و خارج کردن آنها از تنش، این فرد را از مرگ حتمی نجات دهند. فرد آتش گرفته هنگام کمک کارگران و سربازان برای نجات وی از مهلکه، بطور مداوم فریاد می کشید و التماس می کرد بگذارید من بمیرم، در زلزله بم فرزندانم روی دستانم مردند و کسی به داد ما نمیرسد. بنا بر اظهارات این فرد وی مدت سه سال برای حل مشکلات خود به نهاد ریاست جمهوری مراجعه میکرد و در اوج نا امیدی و پس از سه سال دوندگی و عدم حصول نتیجه ای از آن، تنها راه را آتش زدن خود و مرگ در مقابل نهاد ریاست جمهوری یافته بود. این فرد پس از کمک کارگران و سربازان و نجات وی از مرگ حتمی با آمبولانس به بیمارستان منتقل شد. اعتراض كارگران صنایع فلزی موجب اختلاف بین نیروهای سركوب شد
زنده باد مجمع عمومي آزادي، برابري، حکومت کارگري مرگ بر جمهوري اسلامي زنده باد جمهوري سوسياليستي ٢٢ نوامبر ٢٠٠٨، ٢ آذرماه ١٣٨٧ اعتصاب در صنايع فلزي ايران بنا به خبري كه روز سه شنبه ٢٦ شهريور ماه به حزب كمونيست كارگري رسيده
است، اعتصاب كارگران صنايع فلزي شماره ٢ ايران كه روز ١٦ شهريور ماه شروع
شده بود، همچنان ادامه دارد. كارگران اين شركت كه بيش از ٣۵٠ نفر هستند، هر
كدام يك تا يك و نيم ميليون تومان حقوق معوقه طلبكارند كه مجموع طلب
كارگران ٤٩٧ ميليون است. در خبر رسيده به حزب آمده است: از سال ٨٥ تا کنون
كارگران بارها بر عليه عدم پرداخت دستمزدهاي خود اعتراض کرده و پيگير اين
موضوع بوده اند. در سال ٨٦ بدنبال اعتراض کارگران دولت کميته بحراني تشکيل
داد و براي راه اندازي شرکت وامي به کارفرما داد که از محل آن حقوق دو ماه
و نيم کارگران، يعني ماههاي بهمن و اسفند ٨٥ و فروردين ٨٦ پرداخت شد. اما
کارگران کماکان بابت حقوق ماههاي آبان٬ آذر و دي و نيمي از بهمن را طلبکار
ماندند. کارخانه در ارديبهشت ٨٦ دو باره راه اندازي شد. به کارگران گفته شد
براي اينکه کارخانه راه بيفتد طلبهاي قبلي آنها را دولت ميدهد كه باعث شد
کارگران به کار خود ادامه دادند. اما مساله حقوق هاي معوقه همچنان تداوم
يافت. مديريت مرتب کارگران را به دولت حواله ميدهد و کارگران بين دولت و
کارفرما پاسکاري ميشوند. در ٦ تيرماه امسال بود که کارگران دو ماه به
مديريت التيماتوم دادند و خواهان پاسخگويي به خواستهايشان شدند. ١٥ شهريور
آخرين مهلت بود. در اين روز ابتدا کارگران به مديريت اخطار کردند و بعد در
درون کارخانه جمع شدند. وقتي مديريت به ميان کارگران آمد کارگران به علامت
اعتراض متفرق شدند و اعلام اعتصاب کردند و همانجا گفتند که مجمع عمومي خود
را تشکيل ميدهند و براي ادامه اعتراضشان در جمع تصميم خواهند گرفت. مديريت
که اعتراض کارگران را مشاهده کرد از ترس گسترش اين اعتراض فورا سرويس هاي
اياب و ذهاب کارگران را قطع کرد تا کارگران در منزل بمانند و به کارخانه
نيايند. کارگران تصميم گرفتند با کمک و اتحاد يکديگر و با استفاده از
راههاي ديگر به کارخانه بيايند و تجمع و اعتراض خود را ادامه بدهند. بدين
ترتيب از شنبه ١٦ شهريور اين حرکت اعتراضي ادامه دارد و کارگران اعلام کرده
اند که تا وقتي پاسخ نگيرند به اعتراضشان ادامه خواهند داد. در ادامه
اعتراض كارگران، نيروي انتظامي به کارخانه آمد و کارگران را تهديد کرد اما
بعد از مواجهه با اتحاد کارگران محل را ترک کرد. در ادامه اين گزارش آمده است: اين کارخانه در منطقه شادآباد قرار دارد
که کارخانجات ديگري نيز در آنجا واقع است. يک نگراني مديريت تسري اين حرکت
به شرکت صنايع فلزي شماره ١ و ديگر کارخانجات در منطقه است. مشكلات صنايع
فلزي از سال ٨٤ بعد از خصوصي سازي و روي کار آمدن احمدي نژاد شدت يافت. سال
٨٦ کميته بحران ٨٢ ميليون اعتبار به اين دو شرکت (صنايع فلزي ١ و ٢) داد.
٥٠ ميليون به شرکت صنايع فلزي دو داده شد که از محل آن حقوق دو ماه و نيم
کارگران داده شد. ٣٠٠ نفر از کارگران قراردادي اخراج شدند . ٧٠٠ نفر باقي
ماندند که ٣٥٠ نفر در صنايع فلزي ١ و ٣٥٠ نفر در صنايع فلزي ٢ مشغول بکارند.
بنابه گزارش ديگري كه از اين اعتصاب به حزب رسيده است، در اين ده روز که
از اعتصاب دور جديد کارگران ميگذرد کسي پاسخي به آنها نداده است. روز ٢٠
شهريور جلسه کميته بحران با مديريت تشکيل شد. اما نتيجه اين جلسات چيزي
براي کارگران در بر نداشت. اكنون کارگران متوجه اين موضوع شدهاند که بعد
از اينهمه جلسه و قول و وعده اتفاقي نيفتاده است. روز يکشنبه ٢٤ شهريور عده
اي از کارگران بسيجي شروع به صحبت در ميان کارگران کردند و گفتند كه ما
اشتباه کرده ايم، ٢٠ ماه صبر کرده ايم و ٢ ماه ديگر نيز صبر ميکرديم. اين
عده با اين صحبت ها شروع به ايجاد تفرقه در ميان کارگران کردند؛ اما با
هوشياري کارگران فورا مجمع عمومي کارگران در کارخانه تشکيل شد. در مجمع
عمومي صحبت شد که کارگران بايد متحد بمانند، بحث کنند و به نتيجه برسند که
شيوه درست کدام است و بعد از آن راي مجمع عمومي مبناي کارشان باشد. بر طبق اين گزارش در مجمع عمومي تصميم بر اين شد کارگران به مديريت
التيماتوم دهند که اگر تا يکماه ديگر حقوق معوقه آنها پرداخت نشود٬ دوباره
دست از کار خواهند کشيد. اين تصميم كارگران صورتجلسه شد و به امضاي همه ٣٥٠
کارگر شاغل در اين کارخانه رسيد و به مديريت ابلاغ گرديد. اما باز از پاسخ
مديريت خبري نشد. تا اينکه صبح روز سه شنبه ٢٦ شهريور ماه کارگران اين شرکت
از ساعت هشت و نيم تا ١٠ صبح تجمعي اعتراضي برپا کردند. کارگران ابتدا
مقابل کارخانه جمع شدند و بعد بطرف صنايع فلزي شماره ١ که محل دفتر مدير کل
گروه صنايع فلزي فردمنش است و ١٠ دقيقه با صنايع فلزي شماره ٢ فاصله دارد
راهپيمائي كردند. وقتي كارگران به آنجا رسيدند نگهبان شرکت از ترس پيوستن
کارگران صنايع فلزي شماره ١ به جمع اين کارگران، در کارخانه را بست. بدين
ترتيب کارگران صنايع فلزي شماره ٢ همانجا پشت در نشستند. ماشين هايي که از
آنجا عبور ميکردند موضوع را با علاقه پرس و جو ميکردند. نيروي انتظامي از
قبل در محل حاضر بود. بعلاوه اينکه با توجه به اين اعتراضات روز قبل به
کارگران صنايع فلزي شماره ١ پنج کيلو برنج و ده کيلو مرغ داده بودند که
آنجا را آرام نگاهدارند. کارگران صنايع فلزي شماره ٢ در تجمع خود در آنجا
پلاکاردهايي بصورت نوشته بر روي مقوا داشتند که بر آنها اين شعارها نوشته
شده بود: "ما انسانيم". "ما آدميم". "ما حق حيات داريم". "ظلم به ما تا کي".
"گرسنه ايم". "اينهمه ظلم تا کي". حدود ساعت دوازده بود که مسئول امنيت آمد
و از کارگران خواست در کارخانه جمع شدند تا مديريت به کارگران پاسخ دهد.
کارگران بصورت راهپيمايي به کارخانه رفتند. در آنجا گفته شد دو نماينده
براي مذاکره بفرستند. دو نفر از نمايندگان کارگران با مديريت مذاکره کردند.
مديريت به نمايندگان کارگران گفت که ٦ ماه فرصت دهيد تا پاسخ دهيم. پاسخ
نمايندگان كارگران اين بود که امکان ندارد و کارگران به هيچوجه اين را نمي
پذيرند. بعد از آن گفتند بسيار خوب برويد به ميان کارگران و بگوييد که ما
حاضريم اين طلب را به اقساط ٦ ماهه همراه با حقوق ماهانه بپردازيم. بعلاوه
اينکه سرويس کارخانه به راه خواهد افتاد. اين نشست تا بعد از ساعت دو ادامه
داشت در حاليکه کارگران ساعت دو تعطيل ميشدند. اما کارگران گفتند تا
مذاکرات تمام نشود به منزل نخواهند رفت. نمايندگان کارگران به ميان کارگران
رفتند و پيشنهاد مديريت را به کارگران اعلام کردند. اما کارگران نپذيرفتند.
و بالاخره اينکه کارگران بار ديگر بر تصميم مجمع عمومي که در آن گفته بودند
يکماه مهلت ميدهند و اگر حقوقهايشان پرداخت نشود دوباره اعتصاب خواهند کرد
تاکيد گذاشتند. بدين ترتيب کارگران قرار شد با اولتيماتومي يکماهه، از روز
شنبه به سرکارشان بازگردند. حزب كمونيست كارگري از اعتصاب متحدانه كارگران صنايع فلزي ايران قاطعانه
حمايت مي كند و از همه كارگران و خانواده هايشان و مردم و بويژه کارگران
صنايع فلزي شماره ٢ مي خواهد كه از اعتراض آنها حمايت كنند. حزب از كارگران
ميخواهد كه تصميمات خود را همچنان در مجمع عمومي خود اتخاذ کنند و اتحاد
خود را حفظ کنند. تصميمات تاکنون کارگران در مجمع عمومي يک نقطه قوت مهم
کارگران صنايع فلزي بوده است که مي تواند الگوي كارگران ديگر مراكز كارگري
باشد. زنده باد مجمع عمومي حزب کمونيست کارگري ايران
|