|
گزارش بهرام، خبرنگار کانال جدید از صنایع فلزی شماره دو در تهران کارگران صنایع فلزی کارفرما را گروگان گرفتند روز شنبه ٣٠ آذر کارگران صنايع فلزي شماره دو در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای خود، در محل صنايع فلزي شماره يک که دفتر مديريت در آنجا واقع شده است تجمع کردند. همه کارگران در این تجمع شرکت داشتند. يکي از مزدوران سپاه پاسداران به آنجا آمد و کارگران را تهديد کرد و درگيري شد و کارگران او را کتک زدند. کارگران همچنين يک کانکس را در صنايع فلزي شماره یک واژگون کردند. مديريت کارگران را تهديد کرد و کارگران از کارخانه خارج شدند و قرار ادامه اعتراض را برای روز یکشنبه گذاشتند. روز يکشنبه اول دیماه ٢٠٠ نفر از مجموع ٣٥٠ نفر کارگر صنایع فلزی شماره دو درمقابل برج نگين در مقابل پارک ساعی که متعلق به مديريت اين کارخانه است، تجمع کردند. کارگران موفق نشده بودند که سایر همکارانشان را براي اين حرکت خبر کنند. در محل مردم و صاحبان مغازه هاي زير برج نیز که صاحب قبلي آنان کارفرماي همين شرکت بوده و ظاهرا سر خريداران آن کلاه گذاشته و پول زيادي به جيب زده است، کارگران صنایع فلزی را مورد حمايت قرار دادند. از تجمع کارگران عکس ميگرفتند و محل شلوغ شده بود. روبروي اين محل بانک قرار داشت. پليس از ترس حمله کارگران به بانک محل را گرفته بود. در همين موقع بيان الحق يکي از مديران شرکت به کارگران گفته بود من ميروم اداره کار شما نيز به آنجا بيائيد تا صحبت کنيم. کارگران به اداره کار رفتند اما متوجه شدند که بيان الحق دروغ گفته است. اين موضوع کارگران را بيشتر عصباني کرد. کارگران قرار ادامه حرکت را گذاشتند و به خانه های خود رفتند. روز دوشنبه ٢ دیماه تعدادي از کارگران در کارخانه طوماري امضا کردند مبني بر اينکه بايد متحد عمل کنند و بر خواستهايشان تاکيد کردند. در همان هنگام چند نفر از کارگران، محل دفتر مسکوني اصلي شرکت در مقابل بيمارستان طوس چهار راه مطهري را پيدا کرده و به کارگران در کارخانه خبر دادند. همه کارگران فورا خود را به این محل رساندند. در محل همسايه ها با کارگران همکاري ميکردند. همسايگان به کارگران گفته بودند که افرادی که در اين دفتر هستند مواد سوختي قاچاق ميکنند و همسايه ها به چشم مشکوکی به آنها نگاه میکنند. بيش از سيصد نفر از کارگران آنجا بودند و به مردم توضيح ميدادند که چرا جمع شده اند و دستمزدهاي تعويق افتاده خود را ميخواهند. اعضای مدیریت نيز به مردم ميگفتند به اينها نزديک نشويد اينها اشرار هستند. مردم اما فعالانه به کارگران کمک کردند. کارگران تصادفا ماشین بیان الحق را که در آن نزدیکی بود گرفتند و چند نفر از همسايه ها نیز به کارگران براي گرفتن او کمک کردند. کارگران بیان الحق را گرفتند و به کارخانه بردند. بيان الحق وانمود کرد حالش خوب نيست. کارگران او را به بهداري بردند. در و ديوار کارخانه را کارگران با پلاکارد پر کرده بودند و در حین تجمع و حرکت بین صنایع فلزی شماره یک و دو نیز پلاکاردهاي خود مبني بر دستمزدهاي پرداخت نشده را همراه داشتند. پليس به محل آمد و به کارگران گفت شما حق نداريد بیان الحق را نگهداريد و گروگانگيري غير قانوني است. کارگران هم گفتند ندادن دستمزدها غیرقانونی است و بیان الحق بايد محاکمه شود. کارگران پليس را به داخل راه ندادند و درها را بستند. سرانجام دو پليس را راه دادند و بعد از آنها تعدادي لباس شخصي و پليس وارد شدند. همه جا نيروي مسلح بود. مرتب کارگران را تهديد میکردند. میگفتند بيان الحق را بدهيد ما بازداشتش ميکنيم و او را دادگاه محاکمه ميکند. کارگران گفتند او را تحويل نميدهيم قاضي بيايد همين جا در کارخانه او را محاکمه کنند. خلاصه شب ٢٠٠ کارگر در کارخانه خوابیدند و بیان الحق را هم نگذاشتند از کارخانه خارج شود. صبح سه شنبه ٣ دیماه از طرف دفتر قضايي که قرار بوده حکم بدهد آمدند که بيان الحق را از کارگران تحویل بگیرند و به دادگاه ببرند. کارگران قبول نکردند و اعلام کردند که دادگاه را همين جا تشکيل دهيد. پليس به کارگران گفت شما نمايندگانتان را بفرستيد تا در دادگاه شرکت کنند. فردمنش مدیر کل صنایع فلزی نيز در دادگاه است و هر دو را دادگاهي خواهيم کرد و جواب شما را ميدهيم. هم نمايندگان کارگران و هم نمايندگان شوراي اسلامي به محل دادگاه رفتند و دادگاه در غیاب بیان الحق برگزار شد اما نمايندگان کارگران را به دادگاه راه ندادند. فقط نمايندگان شوراي اسلامي به دادگاه رفتند. سپس نمايندگان شوراي اسلامي با راي دادگاه به کارخانه برگشتند با ژستي که گويا کار مهمی صورت داده اند. حکم دادگاه از اين قرار بود که به هر کارگر صد هزار تومان بدهند و کارخانه نيز راه اندازي شود. سرويس ها نيز از روز بعد شروع به کار کند. کارگران با شنيدن اين حکم از دادگاه و از شورای اسلامی بشدت عصباني شدند. در ابتدا فضا متشنج شد. کارگران در نمازخانه جمع شدند. يکي از کارگران سرش را ميکوبيد که با اين پول چه کنم. يکي ديگر گريه ميکرد. بیان الحق همچنان در گروگان کارگران بود. پليس به داخل کارخانه آمد و گفت که بايد بيان الحق را تحويل دهيد و حکم دادگاه لازم الاجرا است. ولي کارگران قبول نکردند. پلیس به کارگران گفت اگر قبول نکنيد گارد ضد شورش به کارخانه مي آيد و او را ميبرد. کارگران گفتند شما قصد حل مشکل ما را نداريد شما طرفدار کارفرما هستيد. چند ماه حقوق به ما نداده اند. اين آيا غير قانوني نيست؟ سرانجام کارگران تصمیم گرفتند بيان الحق را تحويل پليس بدهند. کارگران اعلام کردند که براي پيگيري خواستهايشان دست به تجمعات بيشتري خواهند زد و همه طلبهايشان بايد پرداخت شود. مبارزه کارگران صنايع فلزي دو ادامه دارد. یادآوری میکنم که مبارزه کارگران صنایع فلزی برای گرفتن طلب های خود از سال ٨٥ شروع شده و از شهریور ماه امسال مدام ادامه داشته و در ماههای آبان و آذر چندین تجمع اعتراضی توسط کارگران سازمان داده شده است. در تجمع کارگران در ماه آذر، کارگران شرکت واحد و رانندگان کامیون که در محل تجمع حضور داشتند با ایجاد راهبندان از کارگران صنایع فلزی حمایت کردند. سوم دیماه ١٣٨٧ اطلاعیه و گزارش قبلی نیز اینجا ضمیمه شده است: اعتراض كارگران صنایع فلزی موجب اختلاف بین نیروهای سركوب شد بنا به خبری كه به حزب كمونیست كارگری رسیده، كارگران صنایع فلزی شماره ٢ در اعتراض به یكماه دستمزد معوقه خود و همچنین طلبهائی كه از سال ٨۵ دارند، روز ٢٩ آبان ماه دست به یك تجمع اعتراضی زدند. این خبر می افزاید كه كارگران اجازه ندادند كارفرما بالای منبر برود و با حمایت یكی از بسیجیان كارخانه از كارفرما، اعتراض كارگران بالا گرفت كه با دخالت بسیج كارخانه و ورود اطلاعات رژیم روبرو شد. نیروهای سركوب رژیم می خواستند ۵ تن از كارگران اعتصابی را با خود ببرند، كه به نوبه خود باعث شدت گرفتن اعتراض كارگران شد كه این بار نیروی انتظامی ١١٠ نیز وارد كارخانه شد. با ورود نیروی ١١٠، این بار اختلاف بین این نیروی انتظامی و بسیج كارخانه بالا می گیرد و دست از پا درازتر در برابر اعتراض كارگران جملگی وادار به عقب نشینی می شوند. نیروهای سركوب دولتی نتوانستند هیچ كس را دستگیر كنند و كارفرما نیز از كارگران مهلت یك هفته ای خواست. لازم به یادآوری است كه در اواسط شهریور ماه امسال نیز كارگران صنایع فلزی شماره ٢ در اعتراض به حقوق پرداخت نشده خود دست به اعتراض یكپارچه زدند كه خبر آن را در اطلاعیه ای در روز ٢٦ شهریور ماه به اطلاعتان رساندیم. كارگران صنایع فلزی شماره ١ و ٢ كه جمعا نزدیك به ٧٠٠ نفر هستند از سال ٨۵ تا كنون چندین بار اعتراض كرده اند و دولت نیز در برابر اعتراض آنها كمیته ای به نام كمیته بحران در سال ٨٦ تشكیل و همچنین وامی به كارفرما داد كه كارخانه را دوباره راه اندازی كند؛ با این وجود هنوز بخشی از طلب کارگران از حقوق های معوقه پرداخت نشده است. حزب كمونيست كارگري از اعتصاب متحدانه كارگران صنايع فلزي ايران قاطعانه حمايت مي كند و از همه كارگران و خانواده هايشان، کارگران کارخانه های اطراف صنایع فلزی و بويژه کارگران صنايع فلزي شماره ١ مي خواهد كه از اعتراض كارگران صنایع فلزی شماره ٢ حمايت كنند. یک نقطه قوت مهم کارگران در اعتصابات دور قبل اتکا به مجمع عمومی بوده است. حزب از کارگران میخواهد که دست به تشکیل مجمع عمومی بزنند تا با اتکا به نیروی همه کارگران بر توطئه های کارفرما و نیروهای سرکوب غلبه کنند. زنده باد مجمع عمومي حزب کمونيست کارگري ايران گزارش بهرام، خبرنگار کانال جدید کارگران شرکت واحد و رانندگان کامیون در حمایت از کارگران صنایع فلزی، خیابان را مسدود کردند هفته گذشته در کارخانه صنايع فلزی شماره دو که ٣٥٠ کارگر دارد، اعلام شد که کارخانه تعطيل ميشود. همزمان ٤٢ کارگر قراردادی نيز اخراج شدند. کارگران درمقابل این تصمیم مدیریت و در اعتراض به دستمزدهای پرداخت نشده دست به تجمع اعتراضی زدند. دستمزد کارگران از مرداد به بعد پرداخت نشده است. علاوه بر این از سال گذشته نيز هرکدام بيش از يک ميليون تومان طلب دارند. در همين موقع يکی از کارگران به اسم جمال عباس زاده وقتی به کارخانه آمد و خبر تعطيلی کارخانه را شنيد، سکته قلبي کرد و جان سپرد. او سال ديگر بازنشسته ميشد. اين موضوع بر خشم و اعتراض کارگران افزود. بدنبال اين اتفاق ناگوار کارگران برای بزرگداشت رفیق همکارشان مراسمی گرفتند و پلاکاردهايی در مراسم نصب کردند که روی آنها نوشته شده بود: "کارفرما قاتل است"، "کودکان کارگران گرسنه اند". در اين ميان شورای اسلامی کارخانه برای آرام کردن کارگران و خواباندن جو اعتراضی دست به توطئه زد و گفت پادرمیانی کرده و قرار است سرويس کارخانه و غذا خوری کار کند و از کارگران خواست که يک هفته مهلت دهند تا به مشکلات آنها رسيدگی شود. کارگران یک هفته مهلت دادند اما از آنجا که ماهیت شورای اسلامی را میشناسند با یکدیگر صحبت کردند و روز ١٦ آذر در کارخانه مجمع عمومی خود را تشکیل دادند و نمايندگان واقعي خود را انتخاب کردند. در این انتخابات کارگران ابتکار جالبی بخرج دادند و گفتند هر کارگری که بيش از صد رای بياورد٬ نماينده خواهد بود و بدینطریق تعداد ٢٥ نفر به نمايندگی کارگران انتخاب شدند. یک بحث دیگر مجمع عمومی کارگران در مورد ادامه اعتراض بود. صحبت از اين شد که کارگران تجمعات خود را به مراکز اداری و مقابل اداره کار و دفتر احمدی نژاد بکشانند. کارگران بلافاصله این تصمیم را عملی کردند و از کارخانه بيرون رفتند تا به صنايع فلزی شماره ١ و محل دفتر مدير عامل شرکت بروند. بیش از سيصد کارگر در مقابل دفتر شماره ١ جمع شدند. کارگران پلاکاردی نیز آماده کرده بودند که بر آن نوشته بود حقوق معوقه کارگران باید پرداخت شود. ترمینال کارگران شرکت واحد در این محل بود و کارگران واحد و رانندگان کامیون هائی که آنجا بودند وقتی تجمع کارگران صنايع فلزی را ديدند به حمايت از آنها مسير را بستند تا توجه مردم محل به کارگران صنایع فلزی بيشتر جلب شود. کارفرما از ورود کارگران به صنايع فلزی شماره ١ جلوگيری کرد اما کارگران به زور در را باز کردند و وارد صنایع فلزی شماره ١ شدند. در آنجا به کارگران گفته شد که پرونده اعتراض آنها در دست بررسی است. تحت این فشار از امروز سلف سرویس باز شد و سرویس های کارگران به راه افتاد. خانواده جمال عباس زاده نیز به دادگاه شکايت کرده اند و اين موضوع مورد
بررسی است. یاد همکارمان جمال عباس زاده گرامی باد. جمال را تصمیم کارفرما کشت. ١٧ آذر ١٣٨٧ اعتراض كارگران صنایع فلزی موجب اختلاف بین نیروهای سركوب شدبنا به خبری كه به حزب كمونیست كارگری رسیده، كارگران صنایع فلزی شماره ٢ در اعتراض به یكماه دستمزد معوقه خود و همچنین طلبهائی كه از سال ٨۵ دارند، روز ٢٩ آبان ماه دست به یك تجمع اعتراضی زدند. این خبر می افزاید كه كارگران اجازه ندادند كارفرما بالای منبر برود و با حمایت یكی از بسیجیان كارخانه از كارفرما، اعتراض كارگران بالا گرفت كه با دخالت بسیج كارخانه و ورود اطلاعات رژیم روبرو شد. نیروهای سركوب رژیم می خواستند ۵ تن از كارگران اعتصابی را با خود ببرند، كه به نوبه خود باعث شدت گرفتن اعتراض كارگران شد كه این بار نیروی انتظامی ١١٠ نیز وارد كارخانه شد. با ورود نیروی ١١٠، این بار اختلاف بین این نیروی انتظامی و بسیج كارخانه بالا می گیرد و دست از پا درازتر در برابر اعتراض كارگران جملگی وادار به عقب نشینی می شوند. نیروی های سركوب دولتی نتوانستند هیچ كس را دستگیر كنند و كارفرما نیز از كارگران یك مهلت یك هفته ای خواست. لازم به یادآوری است كه در اواسط شهریور ماه امسال نیز كارگران صنایع فلزی شماره ٢ در اعتراض به حقوق پرداخت نشده خود دست به اعتراض یكپارچه زدند كه خبر آن را در اطلاعیه ای در روز ٢٦ شهریور ماه به اطلاعتان رساندیم. كارگران صنایع فلزی شماره ١ و ٢ كه جمعا نزدیك به ٧٠٠ نفر هستند از سال ٨۵ تا كنون چندین بار اعتراض كرده اند و دولت نیز در برابر اعتراض آنها كمیته ای به نام كمیته بحران در سال ٨٦ تشكیل و همچنین وامی به كارفرما داد كه كارخانه را دوباره راه اندازی كند؛ با این وجود هنوز بخشی از طلب کارگران از حقوق های معوقه پرداخت نشده است. حزب كمونيست كارگري از اعتصاب متحدانه كارگران صنايع فلزي ايران قاطعانه حمايت مي كند و از همه كارگران و خانواده هايشان، کارگران کارخانه های اطراف صنایع فلزی و بويژه کارگران صنايع فلزي شماره ١ مي خواهد كه از اعتراض كارگران صنایع فلزی شماره ٢ حمايت كنند. یک نقطه قوت مهم کارگران در اعتصابات دور قبل اتکا به مجمع عمومی بوده است. حزب از کارگران میخواهد که دست به تشکیل مجمع عمومی بزنند تا با اتکا به نیروی همه کارگران بر توطئه های کارفرما و نیروهای سرکوب غلبه کنند. زنده باد مجمع عمومي حزب کمونيست کارگري ايران |