|
سایت اتحاد www.ettehade.com
گزارش سایت اتحاد از مراسم اول ماه مه در آبشار خور
امروز مورخه 7/2/1386 از اول صبح حدود 4 هزار نفر از کارگران کارخانه
های سایپا، ایران خودرو، صنایع آموزشی، پارس خودرو، سندیکای کارگران شرکت
واحد اتوبوسرانی تهران، جمعهایی از فعالین کارگری، اتحادیه سراسری کارگران
اخراجی و بیکار و کارگرانی از سایر مراکز تولیدی و صنعتی در آبشار خور گرد
هم آمده و اول ماه مه را گرامی داشتند.
این مراسم که قرار بود از ساعت 9 صبح شروع شود بدلیل حضور و دخالت
نیروهای امنیتی و انتظامی در محل، طبق برنامه پیش نرفت. تعدادی از نیروهای
انتظامی وارد محل مراسم شده و شروع به جمع آوری پلاکاردها کردند این در
حالی بود که از حدود نزدیک به ساعت 9 صبح نیز جاده منتهی به آبشار خور برای
جمع آوری پارچه نوشته های نصب شده بر روی اتوبوسها، توسط نیروهای انتظامی
مسدود شده بود که این امر باعث کندی تردد وسائط نقیله شد و شرکت کنندگان در
مراسم نتوانستند به موقع در محل حاضر شوند.
با اینحال کارگران اقدام به تشکیل جلسات بحث و تبادل نظر حول مسائل
کارگری کردند و جمعیت کودکان کار و خیابان و جهانی شایسته برای کودکان موفق
به اجرای برنامه های خود شدند.
در طول این گلگشت کارگری که هر ساله توسط کارگران مراکز تولیدی و صنعتی
برگزار میشود نیروهای امنیتی و انتظامی بطور مداوم مشغول کنترل جمعیت بودند
و از عکاسی و فیلمبرداری جلوگیری کرده و در چندین مورد دوربین های شرکت
کنندگان را موقتا ضبط کردند. همچنین این نیروها جلو پخش هر گونه تراکت
کارگری را گرفته و تعدادی از اعضای هیئت مدیره اتحادیه سراسری کارگران
اخراجی و بیکار را به نامهای صدیق کریمی، جمیل محمدی، حسین قادری، جعفر
عظیم زاده، خالد سواری، محمد نعمتی و محمد فرجی را به دلیل پخش فراخوان اول
ماه مه این اتحادیه و گزارش مجمع عمومی آن بمدت کوتاهی بازداشت کردند که با
اعتراض بازداشت شدگان و مذاکره فی مابین آزاد شدند.
در پایان این مراسم جلسه بزرگی از کارگران تشکیل و تعدادی از شرکت
کنندگان کارگر و دانشجو، حول مسائل کارگری اقدام به سخنرانی کردند.
از دیگر نکات قابل توجه این مراسم شرکت دکتر نا صر زرافشان و دانشجویان
دانشگاههای مختلف تهران در آن بود که همراه کارگران در جلسات بحث و تبادل
نظر شرکت کردند.
سایت اتحاد
k.ekhraji@gmail.com
ما موفق شديم با تجمعي بزرگ در آبشار خور به استقبال اول مه برويم
اول مه همه مقابل وزارت کار خواهیم بود
بهروز بشارت- گزارشگر حزب کمونيست کارگري ايران
٧ اردیبهشت ٨٦
بيش از 4 هزار نفر و با تخمین برخی دیگر از حاضرین 5 هزار نفر، امروز در
محل آبشار خور در هفده کيلومتري کرج جمع شدند. هفتاد تا هشتاد اتوبوس،
تعداد زيادي ميني بوس و ماشين شخصي جمعيت را به محل منتقل کرده بود. ميزبان
مراسم کارگران ايران خودرو و سايپا از کانون کارگران کوهنوردی بودند و از
کارخانجات ديگر از جمله صناعي آموزشي، نيروگاهي، داروسازي، صنايع نيروگاهي
و برق و ديگر کارخانجات محور تهران کرج ، جمعي از کارگران نساجي شاهو و دو
جمعيت دفاع از حقوق کودکان (جمعيت کودکان کار و خيابان نعمت آباد و شهر ري)
و تشکلهاي مختلف کميته پيگيري ايجاد تشکلهاي کارگري، کميته هماهنگي و
تشکلهاي ديگري که تحت عنوان شوراي هماهنگي تشکلهاي کارگري بر سر اول مه
متحد شده اند، و نيز از معلمان، دانشجويان و شخصيت هاي سياسي از جمله ناصر
رزافشان از ديگر شرکت کنندگان اين مراسم بودند.
از ساعت هاي اوليه صبح تيمي از کارگران در محل پلاکاردهاي راهنما و
پلاکاردهاي مختلف را نصب کرده بودند. ساعت هشت صبح بود که از همان سه راهي
خور نيروهاي انتظامي وارد صحنه شدند و پلاکاردها را جمع کردند و کساني را
هم که دوربين داشتند دستگير کردند و اعلام کردند که شما حق نداريد تحت هيچ
عنواني مراسمي در اينجا برگزار کنيد. بلندگوها را خاموش کردند و گفتند اگر
براي تفريح آمده ايد که مشکل نيست ولي نبايد مراسمي اينجا برگزار شود. هيات
اجرايي مراسم با ماموران انتظامي صحبت کردند و گفتند که ما به مناسبت روز
جهاني کارگر به اينجا آمده ايم و اين سنت هر ساله ماست و ما مراسممان را
برگزار ميکنيم و بالاخره نيروهاي انتظامي ناگزير شدند افراد دستيگر شده را
آزاد کنند، دوربين ها را پس دهند و قبول کنند که مراسم برگزار شود و نظاره
گر شدند. بلند گو ها دوباره روشن شد اما اطلاعيه ها و نشرياتي که براي پخش
برده شده بود را نيروي انتظامي برد. نیروی انتظامی در تمام طول برنامه در
محل حاضر بود.
مراسم شروع شد. مسابقات نقاشي براي کودکان کار و خيابان گداشته شد.
موزيک پخش شد. و بعد از ظهر مراسم اصلي اجرا شد. ابتدا بحثي در مورد سوانح
ناشي از کار و آمار اين سوانح و محيط هاي ناامن کار انجام شد. در همان موقع
تيمي از سنندج که 4 نفر از مسئولین تشکل اتحاديه کارگران بيکار و اخراجي
بودند به مراسم رسیدند. اين تيم پلاکاردهايي در دست داشتند که بر روي آن
عليه اخراج و بيکارسازيها و قراردادهاي موقت نوشته شده بود. پليس انتظامي
اين تيم را فورا دستگير کرد. همانجا يکي از کارگران با مامورين انتظامي
صحبت کرد. گفت ما کارگريم. ما امنيت را به خطر نمي اندازيم. ما خشونت
نميخواهيم اين سرمايه داريست که خشونت را تحميل ميکند. و ما و شما را در
مقابل هم قرار ميدهد. ما از فقر و بدبختي به تنگ آمده ايم. از تفريح و از
همه چيز محروميم و غيره. اگر ما را آزاد بگذاريد ما لياقت حاکميت و همه کار
را داريم. بگذاريد کارگر تريبون خود را داشته باشد. خلاصه بعد از بحث و بعد
از مداخله هيات اجرائي تیم سنندج نیز آزاد شدند.
بدلیل حضور نیروی انتظامی ما نتوانستيم قطعنامه را بخوانيم. برنامه
مراسم بعد از دخالت نيروي انتظامي تغيير کرد. اما تريبون آزاد اعلام شد و
کارگران مختلف آمدند و صحبت کردند. يک نفر از طرف دانشجويان صحبت کرد و بر
اتحاد کارگران و دانشجويان تاکيد گداشت. يکي از کارگران در مورد اهميت مجمع
عمومي و تشکيل مجمع عمومي منظم کارگري و تثبيت آن بعنوان تشکل واقعي و قدرت
کارگر صحبت کرد. از قدرت طبقه کارگر و حکومت کارگري صحبت کرد. همچنین از
اهميت مبارزه معلمان بعنوان متحدين طبيعي طبقه کارگر سخن گفت که با کف زدن
و هورا کشيدن جمع روبرو شد. يکي از کارگران تاريخچه اول مه روز جهاني کارگر
را خواند. در بحث ها عملا به مفاد قطعنامه اول مه مبنی بر کاهش ساعت کار،
از بين رفتن بيکاري و لغو قراردادهاي موقت، بيمه بيکاري، ايمني محيط کار،
حق تشکل، تثبيت مجمع عمومي به عنوان تشکل کارگري، همبستگي کارگر و معلم و
دانشجو و غيره و غيره پرداخته شد.
پلاکاردهايي هم در محل مراسم بود با مضمون گرامي باد اول مه روز 11
ارديبهشت، نه جنگ نه بمب امنيت شغلي، ما جنگ نميخواهيم امنيت شغلي
ميخواهيم، تشکل حق مسلم ماست، کارگران جهان متحد شويد که اينها را نيروهاي
انتظامي جمع کردند. پلاکاردهاي ديگری هم بود که جمع شد. در اين مراسم
پلاکاردي از هيات موسس انجمن صنفي کارگران تاسيسات تهران بود که در واقع در
اين روز موجوديت رسمي خود را اعلام داشت.
مراسم در ساعت 4 بعدازظهر پايان يافت. نکته قابل توجه اين است که ما
نيروي انتظامي را به نظاره گر تبديل کرديم و هرچند مراسم را آنطور که
میخواستیم نتوانستیم پیش ببریم اما آنرا برگزار کردیم و در آخر برنامه همه
با هم تاکيد کرديم که يازده ارديبهشت، همه تشکل هاي کارگري، همه کارگران از
کارخانجات مختلف، معلمان و دانشجويان همه و همه مقابل وزارت کار جمع خواهيم
شد.
گرامی باد اول مه روز همبستگی جهانی طبقه کارگر
یکبار دیگر اول مه برای کارگران تعطیل
رسمی اعلام شد!
امروز وزیر کار و امور اجتماعی، سید محمد جهرمی، اعلام کرد که یازده
اردیبهشت روز جهانی کارگر برای همه کارگران کشور تعطیل رسمی است. اینرا
کارگران یکبار دیگر در زمان تصویب قانون کار در سال ١٣٦٩ به جمهوری اسلامی
تحمیل کرده بودند و رژیم مجبور شده بود در قانون کار آنرا بعنوان تعطیل
رسمی کارگران اعلام کند. اما عملا در اکثر مراکز کارگری اجرا نمیشد. اعلام
این مساله توسط وزیر کار و درست در آستانه اول مه، ناشی از فشار تحرک
اعتراضی کارگران و کل مردم آزادیخواه در این مقطع است.
قطعا برای رژیمی که محمود صالحی فعال اول مه سقز را به زندان انداخته
است، برای رژیمی که شش نفر دیگر از فعالین اول مه سقز را دادگاهی کرده و
برایشان پرونده سازی کرده است، برای رژیمی که صدها فعال کارگری را دستگیر و
اعدام کرده، اعتصابات کارگری را به گلوله بسته و کارگران و مردم را از
هرگونه حق و حقوقی محروم کرده است، این یک عقب نشینی و برای طبقه کارگر و
مردم تشنه آزادی یک پیروزی محسوب میشود و موجب تحرک گسترده تر مردم و تحمیل
عقب نشینی های بیشتر به رژیم خواهد شد. موج اعتراضات مردم، اعم از کارگران
و معلمان و دانشجویان و مقاومت گسترده ای که توسط زنان و جوانان در مقابل
سرکوبگری های رژیم در جریان است، و بویژه گسترش نفوذ سوسیالیسم در جنبش
کارگری و سایر جنبش های اعتراضی، عامل این عقب نشینی رژیم است.
اما اول مه روز جهانی کارگر باید بعنوان تعطیل عمومی و رسمی در جامعه
اعلام شود و نه فقط شامل کارگران بلکه شامل همه آحاد جامعه بشود. بعلاوه حق
بی چون و چرای کارگران و مردم برای برپائی مراسم های مستقل اول مه باید به
رسمیت شناخته شود، محمود صالحی فعال اول مه فورا و بی قید و شرط از زندان
آزاد شود و پرونده فعالین اول مه سقز فورا مختومه اعلام گردد.
اعلام تعطیل رسمی اول مه برای کارگران از جانب وزیر کار حکومت، نشانه
آشکاری از فشار جنبش کارگری و سوسیالیستی بر جمهوری اسلامی و پیشروی این
جنبش است. حزب کلیه کارگران و مردم آزادیخواه را به گسترش مبارزه برای
مطالبات عادلانه خود، حمایت قاطعانه از مبارزات جاری معلمان و تشدید فعالیت
برای برپائی یک اول مه تاریخی در روز یازده اردیبهشت امسال فرامیخواند.
زنده باد اول مه روز جهانی کارگر
مرگ بر جمهوری اسلامی
آزادی، برابری، حکومت کارگری
زنده باد جمهوری سوسیالیستی
حزب کمونیست کارگری ایران
٢٥ آوریل ٢٠٠٧، ٥ اردیبهشت ١٣٨٦
|