ما از حرمت و شرافت انسانی خود و هم طبقه ای هایمان

دفاع خواهیم کرد ( کارگران گرداننده سایت شورا)

امروز ساعت 4 بعد از ظهر شخصی که خود را مامور وزارت اطلاعات معرفی میکرد طی تماسی تلفنی با جعفر عظیم زاده اعلام کرد که قرار است فردا جلسه ای در منزل شما برگزار شود، ما از شما میخواهیم این جلسه را برگزار نکنید. شخص مزبور در پاسخ جعفر عظیم زاده مبنی بر اینکه چرا برگزار نکنیم اظهار داشت که کار شما غیر قانونی است و طبعات برگزاری آن بر عهده شماست.

بدین ترتیب ما کارگران گرداننده سایت شورا اعلام میکنیم که این جلسه یک مهمانی بین تعدادی از کارگران مراکز کارگری است که قرار است طی آن حول ایجاد تشکل سراسری کارگران اخراجی توسط کارگران بلاتکیف و اخراجی برخی مراکز کارگری، رایزنی هایی صورت بگیرد. ما کارگران فعال در سایت شورا به همراه سایر کارگران در مراکز کارگری مختلف ایجاد هر نوع تشکل کارگری را حق خود میدانیم و از ایجاد تشکل سراسری کارگران اخراجی بمثابه یکی از پایه ای ترین حقوق خود دفاع خواهیم کرد.

بنا به اعتراف برخی مقامات رسمی از اول امسال تاکنون دویست هزار نفر کارگر از کارهای خود اخراج شده اند. به واقع باید گفت که دویست هزار خانواده دیگر به روز سیاه تر از پیش نشانده شده اند، دویست هزار کارگر دیگر باید درمانده تر از پیش برای تامین هزینه های زندگی خود و خانواده هایشان، در زیر آواری از مشقات بی پایان زندگی بیش از پیش خرد شوند، دویست هزار خانواده کارگری دیگر باید همچون کارگران قائم شهر چشمان خود را بر تن فروشی دخترانشان فرو بندند، دویست هزار نفر خانواده دیگر باید فرزندانشان از رفتن به دانشگاه محروم بشوند، دویست هزار خانواده دیگر باید فرزندان خردسالشان برای زنده ماندن خود آواره کارگاهها و خیابانها بشوند و..............

کارگران فرش البرز تنها بخش بسیار کوچکی از صدها هزار کارگری هستند که طی سالهای گذشته در مقابل تهاجم سرمایه داران به زندگی و معیشت شان به حال خود رها شده اند و هیچکس پاسخگوی از هم پاشیده شدن زندگی آنان نبوده است. کارگران ناز نخ قزوین 29 ماه است که حقوقی دریافت نکرده اند، شیرازه زندگی کارگران نساجی قائم شهر از هم پاشیده شده است، کارگران نساجی کاشان،مخمل و ابریشم کاشان، نساجی شاهو، چینی ارس، 2200 کارگر شرکتهای پیمانکاری نفت گچساران، نساجی رحیم زاده اصفهان و...، ماههاست که دستمزدی دریافت نکرده اند، 56 نفر از کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران 9 ماه است که بدون دریافت دستمزدی، فقط به دلیل حق خواهی به حالت بلاتکلیف نگه داشته شده اند،هیچکس پاسخگوی آنان نیست، زندگی و معیشت کارگران شرکت واحد و خانواده هایشان را به گرو گرفته اند تا آنان را به زانو در آورند و......

اداره کنندگان جامعه سالهاست که ناظر چنین وضعیتی در میان کارگران می باشند آنان نه تنها ناظر این وضعیت بوده و هستند بلکه خود یک طرف اصلی دامن زدن به یک زندگی مشقت بار برای کارگران میباشند. سرکوب کارگران شرکت واحد تهران، پرریس و فرش البرز و ضرب و شتم آنان و خانواده هایشان یکی از دهها و صدها نمونه مقابله با حق خواهی کارگرانی است که به عدم پرداخت دستمزدها و شرایط غیر انسانی کار خود اعتراض داشتند.

هر جا ما کارگران با کارفرمایی برای رسیدن به حقوقمان وارد کشمکش شده ایم بلافاصله سر و کله نیروهای امنیتی و باتوم بدست پیدا شده است، کسی با کارفرمایان کاری ندارد، کسی آنها را بدلیل نقض بدیهی ترین حقوق انسانی کارگران مورد بازخواست قرار نمیدهد، کسی از کارگر اخراجی نمی پرسد که اجاره بهای منزل مسکونی خود را از کجا میاورد، کسی از کارگر اخراجی نمی پرسد که مخارج روزمره دختر و پسر جوان خود را از کجا فراهم میکند. کارگر اخراجی فرش البرز همسرش را بدلیل عدم تمدید اعتبار دفترچه درمانی و بدلیل نا توانی اش از پرداخت هزینه درمان، از دست میدهد، کارگر قائم شهری چشمان خود را بر تن فروشی دخترش می بندد و....

در مقابل این وضعیت بشدت ضد انسانی، آیا ما کارگران اخراجی و بیکار چاره ای جز اتحاد و تشکل برای دفاع از حرمت انسانی خود داریم؟ میگویند این کار شما غیر قانونی است. قانون برای ما کارگران معنایی جز حفظ حرمت انسانی و شرافتمان ندارد، ما با ایجاد تشکل سراسری کارگران اخراجی، با هم متحد شده و با اتکا به آن از حرمت و شرافت انسانی خود دفاع خواهیم کرد.

کارگران گرداننده سایت شورا 11/8/1385