كارگران پتروشیمی كرمانشاه: مبارزه برای كاهش ساعت كار و علیه اخراجها

اعتراضات در گروه آمونیاك:بنا به گزارش رسيده به حزب كمونيست كارگري ايران  روز ١٢ دي كارگران پتروشيمي كرمانشاه در گروه آمونياك با خواست كاهش ساعت كار و احتساب يكساعت استراحت روزانه بعنوان ساعت كار خود٬ دست به اعتصاب زدند.. اشاره كنیم كه ساعت كار در اين كارخانه ١١ ساعت در روز بوده و كارگران فقط يكساعت در روز وقت غذا و استراحت داشتند. شكل كار بدين صورت بوده است كه كارگران بايد ماهانه ٢٤٠ ساعت كار كنند واين ٢٤٠ ساعت در ٢٤ روز انجام شود. بدنبال اعتراضات كارگران٬ مدیریت ساعت كار را به ١٠ ساعت در روز كاهش داد اما روز كار ماهانه را به ٢٨ روز افزایش داد. بنا به این تصمیم یك ساعت نیز به ساعت نهار و استراحت كارگران اختصاص داده شده بود كه در ازای آن كارگران حقوقی دریافت نمیكردند. كارگران به این تصمیم اعتراض كردند و اعلام كردند كه همان ٢٤ روز در ماه و ١٠ ساعت در روز را در كارخانه خواهند بود كه یك ساعت آن وقت نهار و استراحت است و باید به حساب ساعت كاری آنها گذاشته شود. كارگران میگفتند ما به این كار برده وار دیگر تن نخواهیم داد. با پافشاری كارگران بر این خواست٬ كارفرما بالاخره عقب نشینی كرد و به خواست كارگران یعنی كاهش ساعت كار و احتساب ساعت نهار به عنوان ساعت كار گردن گذاشت.

بخش برق كاری: در بخش برق كاري پتروشيمي كرمانشاه در همين روز ١١ كارگر از كار اخراج شدند. بنا به گزارش دريافتي اين حركت مديريت با عكس العمل سريع كارگران روبرو شد و كارگران با اتحاد و همبستگي خود كارگران را به سر كار بازگرداندند. بدنیال این یك حركت اعتراضی برای بازگشت به كارگران تمام كارگران اخراجی در میان كارگران آغاز شد. اشاره كنیم كه روز اول ديماه نيز ١٣٠ نفر از كارگران پتروشيمي اخراج شده بودند. برای بازگردندن این كارگران به سر كار و پرداخت حقوق آنها٬ كارگران دست به یك تجمع اعتراضی زدند و در كنار آن یك طوماراعتراضي را به امضای همه كارگران رساندند. اين اعتراضات همچنان ادامه دارد. بنا به گزارش به كارگران اخراجی تنها حقوق ماهانه پرداخت شده است و هيچگونه حق سنوات و عيدي و غيره به آنها پرداخت نميشود. به بعضي از كارگران گفته شده است كه عيدي سالانه تنها به كارگراني پرداخت ميشود كه ٦ ماه متوالي كار كرده باشند و در مواردي گفته شده است كه بايد ١٠٠ روز متوالي كار كرده باشند. اين در حاليست كه اكثر اين كارگران قراردادي و در استخدام موقت هستند.

مشكل اخراج ها و پایین بودن دستمزدها و شرایط مشقت بار كار مشكل همه كارگران پتروشیمی در بخشهای مختلف است. حزب كمونیست كارگری ایران همه كارگران را به مبارزه ای متحدانه در سطح كل مجتمع پتروشیمی برای كاهش ساعت كار٬ ممنوعیت اخراج توسط كارفرما٬ قراردادهای جمعی و استخدام رسمی همه كارگران و افزایش دستمزدها فرا میخواند. با حركت متحد و همزمان كل كارگران پتروشیمی میتوان با تعرضات كارفرما بطور جدی مقابله كرد.

حزب كمونیست كارگری ایران
١٣ دی ١٣٨٤ – ٣ ژانویه ٢٠٠٦