اعتراض ۵۰۰ کارگر اخراجی کارخانه تولید شکر اهواز

نیروهای رژیم شماری از کارگران معترض را دستگیر و روانه بازداشتگاه کردند

 

 بنا به خبر دریافتی از روز ۸ مردادماه٬ ۵۰۰ کارگر اخراجی کارخانه تولید شکر امیر کبیر در اهواز در مخالفت با اخراج خود دست به اعتراض زدند که چندین روز ادامه یافت. کارگران با تجمع در مقابل دفتر مدیر عامل این شرکت خواستار بازگشت به کار و همچنین پرداخت ۴ ماه حقوق معوقه خود شدند. بنا به خبر تجمع اعتراضی کارگران با دخالت سرکوبگرانه نیروهای جمهوری اسلامی و دستگیری تعدادی از کارگران معترض مواجه شد. دستگیر شدگان به بازداشتگاه اطلاعات نیروی انتظامی اهواز منتقل شدند. بیشتر کارگران کارخانه تولید شکر اهواز بمدت ۴ سال است که در این کارخانه مشغول به کار هستند و بنا به اظهار کارگران در طول این مدت با مشکلات عدیده ای چه در زمینه حقوق و دستمزد و چه در زمیته بیمه تامین اجتماعی روبرو بوده اند. زمانی که این کارگران از موضوع اخراج خود با خبر شدند به دفتر مدیریت مراجعه کردند و خواستار توضیح شدند ولی کارفرما با وقاحت تمام کارگران معترض را از دفتر بیرون کرد. مدیریت در این کارخانه می کوشد که با دامن زدن به تفرقه قومی و ملی در میان کارگران برای اجرای طرحهای ضدکارگری خود و منجمله اخراجهای وسیع و گسترده بهره برداری کند. بنا به این خبر اعتراض و برگزاری تجمع از سوی کارگران تا تاریخ ۱۲ مرداد ادامه پیدا کرد. کارگران با قول مساعد مسئولین استانداری خوزستان برای پیگیری مطالبات کارگران به اعتراض و تجمعات خود موقتا پایان دادند.

ما ضمن حمایت از خواستهای کارگران کارخانه تولید شکر امیر کبیر اهواز٬ سرکوب و دستگیری کارگران معترض توسط جمهوری اسلامی  را شدیدا محکوم می کنیم. حزب خواهان آزادی فوری کارگران دستگیر شده است و از همه کسانی که از سرنوشت ٬ موقعیت و اسامی کارگران بازداشت شده مطلع هستند درخواست می کند که اخبار و اطلاعات لازم را برای ما ارسال دارند که از طریق دامن زدن به یک کمپین بین المللی برای رهایی این کارگران از زندان بکوشیم. ما در همانحال سیاستهای تفرقه افکنانه کارفرما در میان کارگران را شدیدا محکوم می کنیم. کارگران در همه جا از منافع مشترکی برخوردار هستند و در مقابل سرمایه داران و دولتشان باید متحدانه ظاهر شوند. استفاده از سلاح  ایجاد تفرقه و جدایی سلاح قدیمی سرمایه داران و حکومتهای سرمایه داری در به شکست کشاندن مبارزات کارگران است و تنها باید با اعلام هم سرنوشتی و ابراز اتحاد و یکپارچگی کارگران پاسخ گیرد. اخراج کارگران سیاستی نیست که فقط معطوف به گروههای معینی از کارگران باشد. این سیاستی است که سرمایه داران هرجا سود و منافع اقتصادی شان لازم می کند بدان مبادرت می ورزند. همین چندی پیش کارگران شاهو سنندج در مقابل اخراج کارگران ایستادند و موفقیت کسب کردند. حزب کارگران و همه مردم را فرا می خواند که بعنوان شهروندانی که باید از حقوق برابر برخوردار باشند از مبارزات یکدیگر پشتیبانی کنند و با صفی واحد جلوی سرمایه داران و حکومت صف آرایی کنند.

 

 

حزب کمونیست کارگری ایران

۲۰ مرداد ۱۳۸۴- ۱۱ اوت ۲۰۰۵