اخيرا در مجلس اسلامى صحبت از طرحى شده است که به موجب آن کارگران قراردادى از مشموليت قانون کار خارج مى شوند. حضرات ادعا ميکنند که در فکر رفع مشکل بيکارى هستند! دليل مى آورند که بخاطر اينکه سرمايه دار بتواند افراد جديدى را به کار گيرد بايد قوانين دست و پا گير از سر راهش برداشته شود. مى گويند که حتى قانون کار ضد کارگرى موجود نيز موجب واهمه کارفرما در بکارگيرى نيروى بيکار کشور ميشود! مى خواهند شرايط بى حقوقى تمام عيار کارگران قراردادى را قانونى کنند تا رضايت کامل کارفرمايان را تامين نمايند.

اين طرح چنان ضد کارگرى و ضد انسانى است که تا کنون هيچکس پاى تائيد آن نرفته است. خروج کارگران قراردادى از شموليت قانون کار و تامين اجتماعى يعنى بازى کردن با زندگى بخش مهمى از کارگران! يعنى رسميت قانونى بخشيدن به بى حقوقى مطلق کارگران قراردادى! همه مى دانند که همين امروز نيز کارگران قراردادى حق و حقوقى ندارند. کارفرما به استخدام کارگر قراردادى مى پردازد چون مفت و مجانى است و هر وقت هم بدان نياز نداشت اخراجش مى کند. مجلس نشينان حکومت مى خواهند کارى کنند که کارفرما کمترين دغدغه قانونى براى بهره کشى از کارگران قراردادى را داشته باشد. اين بنوبه خود دست کارفرمايان را براى اخراجهاى وسيع تر با حربه استخدام کارگران قراردادى باز مى گذارد. از اين رو هدف اين طرح حمله به حقوق کليه کارگران و تحت فشار گذاشتن شاغلين و کل طبقه کارگر نيز هست.

اين طرح در همان شکل اوليه اش با اعتراض کارگران روبرو شده است. اعتراضات چنان بلند است که مى گويند اين طرح از جانب "برخى" از نمايندگان مجلس ارائه شده است. گفته اند که اين طرح "البته" بايد اصلاح شود. در تاريخ جمهورى اسلامى پيش نويس طرح و لايحه ضد کارگرى زياد بوده است. کارگران بدفعات آنها را به زباله دان انداخته اند. کافى است که به خاطر بياوريم که کارگران چگونه اولين پيش نويس قانون کار در سال ٦١ را آنهم در دوران قدر قدرتى رژيم پاره کردند و به دور ريختند. آنزمان حضرات چنان از اعتراض کارگران غافلگير شدند که همه به دست و پا افتادند و هر يک گناه تدوين قانون کار در باب اجاره را به گردن ديگرى مى انداخت.

کارگران!ما امروز بسيار قدرتمندتر از ٢٢ سال پيش هستيم و رژيم بسيار ضعيفتر از گذشته. بار ديگر بايد پوزه سران اين حکومت را بخاک ماليد. اين کثيف ترين حکومت مدافع سرمايه دارى را بايد به سر جايش نشاند. مجامع عمومى خود را فورا بر پا کنيد و خارج شدن کارگران قراردادى از شموليت قانون کار را در دستور مجمع قرار دهيد. قطعنامه صادر کنيد و به روزنامه ها نامه بنويسيد که بهيچوجه اجازه نمى دهيد چنين طرحى حتى در دستور کار مجلس قرار گيرد چه رسد به اينکه تصويب شود. صحبت فقط بر سر کارگران قراردادى نيست. اين طرح بحث مربوط به حق و حقوق کارگر در جامعه را نيز باز مى کند. اينکه سهم ما از کار و زحمتى که مى کشيم چيست. اينکه با کدام دستمزد و ساعات کار حاضر به کار هستيم. اينکه در مورد موازين استخدام و اخراج، بيمه بيکارى، شرايط ايمنى و بهداشت محيط کار، حق اعتصاب و تشکل چطور فکر مى کنيم. نبايد اجازه داد که رسما ما را به برده بى اختيار کارفرما تبديل کنند! کل طبقه کارگر بايد نسبت به اين تعرض عنان گسيخته عکس العمل نشان دهد. مبارزه عليه اين طرح کثيف و ضدکارگرى بايد همه بخشهاى کارگران را در برگيرد. ما شايسته يک زندگى بهتر و شرايط کار مناسبتر هستيم. دغلبازى هاى شوراهاى اسلامى را کنار بزنيد و دست در دست هم به حمايت از خود برخيزيد! ميتوان و بايد رژيم اسلامى را در اين تعرضش به عقب نشاند.

مرگ بر سرمايه دارى

مرگ بر جمهورى اسلامى

آزادى، برابرى، حکومت کارگرى

زنده باد جمهورى سوسياليستى

حزب کمونيست کارگرى ايران

٧ آبانماه ١٣٨٣-٢٨ اکتبر ٢٠٠٤