طى روزهاى گذشته پرستاران در تهران تجمعات اعتراضى متعددى برپاداشته اند. اين اعتراضات از روز ٣١ خرداد ماه با برگزارى تجمعات اعتراضى در مقابل سازمان برنامه و بودجه و همچنين در محوطه بيمارستانهاى مختلف تهران شروع شده است. در اعتراض روز ٣١ خردادماه چند صد پرستار در مقابل سازمان برنامه و بودجه گرد آمدند و از سوى ديگر ٥٠٠ پرستار و کارکنان درمانى در بيمارستان خمينى در مقابل دفتر رئيس بيمارستان تجمع کردند. طى اين روز پرستاران ٢٠ بيمارستان تهران همزمان براى متحق شدن مطالبات برحق و انسانى خود که با بى توجهى حکومت روبرو شده، دست به اعتراض و تحصن زدند. اول تيرماه نيز اعتراض پرستاران در بيمارستان خمينى تهران ادامه يافت که بيش از ٧٠٠ نفر درآن شرکت داشتند. اين اعتراضات قرار است طى روزهاى آتى ادامه پيدا کند و انتظار ميرود همزمان با روز پرستار در چهارم تيرماه اين اعتراضات گسترش پيدا کند و دامنه آن به شهرهاى مختلف کشيده شود.

کسى نيست که خواست انسانى پرستاران را نداند و اين خواستها را حق آنها نداند. پرستاران در اعتراضات اخير فيش هاى حقوق خود را نشان دادند و گفتند که با ١٢٠-١٣٠ هزار تومان در ماه نمى شود زندگى کرد. حرف پرستاران اين است که زندگى با اين حقوق ناچيز که حتى دو الى سه برابر کمتر از مرز فقر اعلام شده است، در شأن انسان نيست و اين وضع بايد فورا تغيير کند. بعلاوه آنها مى پرسند که آن ٢٠ ميليارد تومان اختصاصى به پرستاران که دولت وعده اش را داده بود چه شد و چرا پرداخت نمى شود؟ و بالاخره اينکه اگر دولت نمى تواند به وعده خود عمل کند کنار رود و امکانات جامعه را در دست صاحبان اصلى آن قرار دهد. کافى است که آن صدها و هزاران ميليارد تومانى که جمهورى اسلامى خرج تروريست هاى اسلامى و گله هاى حزب الله در لبنان و همچنين خرج دم و دستگاه زندان و شکنجه و ارتش و سپاه و بمب اتمى و دود و آتش ميکند را در خدمت رفاه مردم بکار گرفت. کافى است اين مخارج و دزدى هاى اينان را صرف گسترش و سازماندهى امکانات درمانى و پزشکى کرد تا اين تصوير فورا عوض شود. پرستاران بر پلاکاردهاى خود نوشته اند که شغل پرستارى را بايد در زمره شغل هاى سخت و زيان آور بحساب آورد. هر کسى با مراجعه چند دقيقه اى به يک بيمارستان مى تواند اين را تصديق کند و بر آن صحه بگذارد. وجود انبوه مراجعه کنندگان به بيمارستانها با توجه به کمبود امکانات و تجهيزات پزشکى، فشار روحى و کار فوق العاده زيادى از پرستاران مى طلبد. بعلاوه پرستاران در معرض ابتلاء به انواع بيماريها قرار دارند و کلا از شراط ايمنى کار نازلى برخوردار هستند. پرستاران در مقابل اين وضع خواستار اين هستند که اولا ساعت کار کاهش يابد و ثانيا بجاى بيکار سازى پرستاران، شمار بيشترى استخدام شوند.

خواستهاى پرستاران منعکس کننده خواست اساسى مردم مبنى بر داشتن يک زندگى مرفه و آزاد است. اعتراضات گسترش يابنده پرستاران، ادامه اعتراض معلمان و کارگران و مردم محروم و بجان آمده است، نشان دهنده حرکتى قدرتمند در اعماق جامعه است که هيچ نيروئى قادر به توقف آن نخواهد بود. خواست تامين زندگى مناسب و شايسته انسان، خواست افزايش دستمزدها متناسب با تورم، خواست کاهش ساعت کار و خواست بهبود شرايط کار از ابتدائى ترين خواست مردم در مقابل جمهورى اسلامى و مفتخورانى است که بر حاصل کار و رنج مردم چنگ انداخته اند. حزب کمونيست کارگرى قويا از خواستهاى پرستاران پشتيبانى مى کند و همه مردم را فرا مى خواند که به حمايت از مبارزات پرستاران برخيزند. رژيم در حال مرگ جمهورى اسلامى بايد از هر سو مورد حمله اعتراضى مردم جان به لب آمده قرار گيرد. در آستانه ١٨ تير، با گسترش مبارزات عليه جمهورى اسلامى و اعلام حمايت از پرستاران مرگ و نابودى اين رژيم را تسريع کنيم و زير پرچم حزب کمونيست کارگرى آينده بهترى را براى خود و فرزندانتان رقم بزنيم.

مرگ بر جمهورى اسلامى

زنده باد جمهورى سوسياليستى

حزب کمونيست کارگرى ايران

١ تير ١٣٨٣، ٢١ ژوئن ٢٠٠٤