بنا به اخبار و گزارشات منتشر شده، کارگران کارخانه آلومينيوم سازى ايرالکو در اراک از روز ١٢ و يا ١٣ خردادماه بمدت چند روز است که به اعتصاب و تحصن دست زده اند. اخبار حاکى از آن است که ابتدا بخشهايى از کارگران با حضور در غذاخورى کارخانه به نشانه اعتراض به بى توجهى مسئولين کارخانه به خواستهاى کارگران، از خوردن غذا امتناع کردند. اين شکل اعتراض عموميت پيدا کرد و تبديل به تحصن و اعتصاب شد. کارخانه آلومينيوم سازى ايرالکو حدود ٣٧٠٠ شاغل دارد و بخشهاى قابل توجه اى از کارگران بمدت چند روز است که در اعتصاب و تحصن بسر مى برند. اخبار حاکى است که حرکت اعتراضى کارگران به بخشهاى مختلف سرايت مى کند و به تدريج همه کارگران را در بر مى گيرد. کارگران به عدم پرداخت حق بهره ورى اعتراض دارند. کارفرما با اعلام اين مطلب که به دليل کمبود نقدينگى و مشکلات مالى قادر به پرداخت حق بهره ورى نيست درصدد بود زمينه را براى ناديده گرفتن اين خواست کارگران آماده سازد. بهانه مشکلات مالى زمانى اعلام مى شود که مديران کارخانه ماهانه بطور متوسط تا ١٠ ميليون تومان بعنوان حق بهره ورى دريافت مى کنند. از سوى ديگر در سال ٨٣ در اثر کار فشرده تر و بيشتر کارگران، کارخانه تاکنون افزايش توليد داشته و کارگران درياقت حق بهره ورى را حق مسلم خود مى دانند. يکى از جنبه هاى قابل توجه مبارزه کارگران آلومينيوم سازى اراک، اعتراض به شوراى اسلامى اين کارخانه است که عملا به سد مبارزات کارگران براى دستيابى به خواست هايشان تبديل شده است. کارگران نسبت به عملکرد شوراى اسلامى کارخانه بشدت معترض هستند و خواهان برچيده شدن بساط آن هستند. برخى اخبار ديگر حاکى از آن است که روز ١٣ خردادماه اجتماع کارگران در جلوى درب کارخانه با حمله نيروهاى انتظامى روبرو گرديد و عده اى از کارگران نيز دستگير شدند. بنا به خبر کارگران درصدد بودند که به طرف مرکز شهر اراک راهپيمايى کنند.

حزب کمونيست کارگرى ضمن حمايت قاطع خود از مبارزات کارگران آلومينيوم سازى اراک، از کارگران ماشين سازى اراک و کارگران ساير مراکز صنعتى در اراک و در سراسر کشور ميخواهد که بهر شکل ممکن از جمله صدور قطعنامه و يا اعزام هيئت هاى نمايندگى کارگرى از مبارزات کارگران آلومينيون سازى اراک پشتيبانى کنند. مبارزات کارگران آلومينيوم سازى اراک نبايد تنها بماند. اعلام همبستگى و حمايت از مبارزات يکديگر يکى از اشکال مهم مبارزه است که بايد در دستور کار پيشروان و رهبران کارگرى در سراسر کشور قرار گيرد و عموميت پيدا کند.

حزب کمونيست کارگرى همچنين از تلاش کارگران آلومينيوم سازى اراک براى منزوى کردن و برچيدن بساط شوراى اسلامى پشتيبانى ميکند و آنها را به تشکيل منظم مجمع عمومى فراميخواند. اتحاد و تصميم گيرى دسته جمعى در مجامع عمومى کارگرى يک شرط مهم موفقيت در مبارزات کارگرى است. و بالاخره نبايد فراموش کرد که در دل مبارزه براى گرفتن هر دريافتى که حق کارگران است، يک شعار محورى طبقه کارگر افزايش دستمزدها متناسب با تورم و بارآورى کار است که بايد بعنوان راه حل اساسى ترميم دستمزدها در همه جا مطرح شود.

زنده باد اتحاد و مبارزه کارگران

مرگ بر جمهورب اسلامى

زنده باد جمهورى سوسياليستى

حزب کمونيست کارگرى ايران

١٨ خرداد ١٣٨٣، ٧ ژوئن ٢٠٠٤