از اواسط سال ٨٢ دوباره زمزمه اخراج کارگرانيکه با رو به خاتمه يافتن بدنه سد و پايان قرارداد شرکت سابير از اواسط سال ٨٢ دوباره زمزمه اخراج کارگران در سد کارون ٣ شروع شد. در شهريور ماه و آذر ماه سال جارى اطلاعيه اى داده شد که اساس آن اخراج هر چه سريعتر بخش زيادى از کارگران تا قبل از عيد امسال بود. تا ٢٥ بهمن ماه ٨٢ مهلت تعيين شده بود تا کارگران پروژه اى تسويه حساب کنند. و اگر کارگرى براى تسويه حساب مراجعه نکند فقط سالى يکماه به او پرداخت خواهد شد و جهت گرفتن بيمه بيکارى به اداره کار نيز معرفى نخواهد شد. اما با بر پا شدن اعتراض عمومى در ايذه اين طرح موقتا متوقف شد.تا اينکه در ٢٦ تا ٢٨ اسفند با شتاب ليست اخراجى ها را اعلام کردند که ١٥٠٠ نفر را شامل گرديد که حدود ٤٠٠ نفر آنها غير بومى هستند. در اين طرح کارگران را به کارگران پايان پروژه اى و قراردادى تقسيم کرده بودند که اين خود باعث پراکندگى مابين کارگران ميشد. طبعا انجام گرفتن ٩٠ درصد کار پروژه باعث ميشد که کارگران عجله کنند تا براى شروع کار به پروژه ديگرى بروند.

با اجراى طرح اخراجها ١٥٠٠ کارگر ديگر شرکت سابير بر سر کار باقى ميماند که از ميان آنها ١٥٠ نفرشان پايان پروژه اى هستند که که اگر به آنها نيازى داشتند بايد تسويه حساب کنند و با قرارداد کوتاه مدت سه ماهه مجددا شروع به کار نمايند. که از مابقى نيز آنها نيز ١٠٠٠ نفر تا پايان خرداد و مهر اخراج خواهند شد.

جو اعتراض در ميان کارگران بالاست و عموم کارگران عليه رژيم هستند و از حرکت اعتراضى مردم ايذه حمايت و پشتيبانى وسيعى کردند. در برابر بيکارسازيها کارگران اخراجى اعلام کردند بايد تمام مطالبات و حقوقهاى عقب مانده آنها يکجا پرداخت شود، پرداخت قسطى را نيز قبول نخواهند کرد و چنانچه يکجا به آنها پرداخت نشود به شرکت آمده و نميگذارند کسى کار بکند.

مهران صباحى