پس از كارخانه‌ي فرش و نخ ابريشم، كارخانه «الكتريك رشت» سومين كارخانه‌اي است كه در استان گيلان در يك ماه گذشته به تعطيلي كشيده شده است.

به گزارش خبرنگار كار و اشتغال خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)،كارخانه «الكتريك رشت» چند روزي است كه خط توليدش تعطيل و دستگاه‌هاي توليديش از كارخانه خارج شده‌اند و سالن‌هاي توليدي آن به شكل مخروبه درآمده‌اند و جمعي از كارگران نيز در محوطه كارخانه تجمع كرده‌اند.

قرباني ـ رييس شوراي كارگران شركت الكتريك رشت ـ در تجمع كارگران اين شركت گفت:« در رسانه‌ها اعلام مي‌كنند 200 تا 300 هزار شغل ايجاد كرده‌ايم در حالي كه شغل ما را تخريب كرده‌اند. بسياري از كارگران در سنين نوجواني و جواني در اينجا مشغول به كار شده‌اند كه بر اثر كار زياد پير و فرسوده شدند. ما حق كارگر را مي‌خواهيم اسناد و مداركي داريم كه اگر ارائه بدهيم يك حاكم عادل با ديدن آن حق را به ما مي‌دهد. اين شركت اگر به بخش خصوصي واگذار شده، بايد وضعيت سهامداران را مشخص كند.»

او افزود:« دفترچه‌هاي بيمه ما را بايد تامين اعتبار كنند، ساعت كار بايد مشخص شود، حقوق نداريم. يك نفر از كارگران ما به خاطر مشكلات و اضطراب‌هاي موجود سكته قلبي كرده و در بيمارستان است. مديريت الكتريك 11 ماه است كه به شركت نيامده است، نمي‌دانيم در خانه چگونه اضافه كاري مي‌كنند.»

وي ادامه داد:« تعداد پرسنل كارخانه 1100 نفر بوده كه عده‌اي بازنشست شدند، عده‌اي شامل سختي كار شدند، اما بيشتر كارگران به خاطر مشكلات موجود بازخريد كردند و هم‌اكنون اين كارخانه 540 كارگر دارد. عده زيادي كه بازخريد كردند، به آنها وعده و وعيد دادند و گفتند اگر اين كار را حالا نكنند اين دو ماه از سال كه قرار است به عنوان بازخريدي و بازنشستگي دريافت كنند، به يك ماه از سال تبديل مي‌شود و آنها هم ترسيدند و اين كار را انجام دادند. مدت هشت تا 10 ماه است كه هيچ پولي دريافت نكرده‌اند و به آنها چك داده‌اند، ولي هيچ پولي در حساب نيست و به جاي پول هر ماه به آنها فقط سود آن پول را مي‌دهند.»

رييس شوراي كارگران كارخانه الكتريك گفت:« صحبت ما اين است كه اين كارگران حق دارند و مدت‌ها عمر خود را در اين سنگر توليد به پايان رسانده‌اند وقتي كه مي‌خواهند بازنشست بشوند بايد حق و حقوقي داشته باشند و پشتيباني مالي شوند، چرا يك عده پولدار از تهران بلند مي‌شوند مي‌آيند تا شركت ما را بگيرند و به جاي اينكه مواد اوليه و سرمايه وارد شركت كنند، سرمايه ما را مي‌برند و بعد مي‌گويند كه شركت ورشكست شده؟ وقتي دولت قانوني را تصويب مي‌كند بايد مسؤولان بر اجراي آن نظارت داشته باشند. طبق ماده 7 قانون دولت مصوب 27 تير 1380، 15 درصد سهام بايد به كارگران واگذار شود كه معادل سهام كارخانه الكتريك 400 هزار دلار ارزش دارد، اين سهام واگذار نشده و ناديده گرفته شد.اين قانون خصوصي‌سازي باز هم ارباب سالاري است.»

يكي ديگر از كارگران به خبرنگار ايسنا گفت:« مدت هشت ماه است كه بازنشست شده‌ام ولي پولي دريافت نكرد‌ه‌ام به من مي‌گويند دهم بيا، سر برج بيا، مي‌آيم، روزي دو هزار تومان كرايه راه مي‌دهم ولي هنوز پولي دريافت نكرده‌ايم به ما چك قلابي داده‌اند، ما چه بكنيم؟ چه راهي داريم؟ گرفتاريم، مستاجريم. همين امروز و فردا است كه اثاثيه ما را از خانه بيرون بريزند 28 سال سابقه كار دارم فقط 80 هزار تومان به من حقوق مي‌دهند.»

يكي ديگر از كارگران گفت:« 20 سال و هشت ماه سابقه كار دارم و مدت شش ماه است كه خود را بازخريد كرده‌ام ولي هنوز هيچ پولي دريافت نكرده‌ام. هيچ كدام از هيات مديره و اعضا خود را به ما نشان نمي‌دهند ماه پيش آمدند يك توافقنامه با ما امضاء كردند و رفتند. آخرين بار آقاي قبه 20 آبان آمد يعني زماني كه تاريخ چك‌هاي ما بود و بعد از آن ديگر او را نديديم، زمين‌هاي كارخانه الكتريك را فروخته‌اند. مستقيما نمي‌گويند كه برويد يا باز خريد كنيد، بلكه كاري مي‌كنند كه ما خودمان به اين كار مجبور شويم.»

همچنين كارگر ديگري به خبرنگار ما گفت:« ما واقعا در اينجا اسير شده‌ايم، نه مي‌گذارند سابقه ما تمام شود و نه مي‌گذارند به سن بازنشستگي برسيم. به ما حقوق نمي‌دهند. وضعيت كار ما مشخص نيست فقط مي‌رويم و مي‌آييم و در محوطه كارخانه سرگردانيم. در باران و آفتاب در اين حياط نشسته‌ايم. اصلا نمي‌دانيم يقه چه كسي را بايد بگيريم تكليف ما مشخص نيست. نمي‌دانيم اين كارخانه را فروخته‌اند يا نفروخته‌اند؟ اصلا هيچ چيز مشخص نيست. اجاره‌نشين هستيم، درحدود 27 سال است در اينجا كار مي‌كنيم و قرار بود كه به ما سهام بدهند. ما به تمام مسؤولان نامه داده‌ايم، ولي هيچ اقدامي نشده است.»

وي ادامه داد:« ما كار مي‌كنيم ولي حقوق نمي‌گيريم. سركار مي‌آئيم ولي مواد مورد نياز براي كار نداريم. تا به روز تعطيلي برخورد مي‌كنيم، وسايل كارخانه را مي‌برند و مي‌فروشند. شيشه‌ها را شكسته‌اند، شبانه كارگر مي‌آورند و وسايل را مي‌برند و هر كدام را به يكي فروخته‌اند و معلوم نيست ما را به چه كسي فروخته‌اند، مگر مي‌شود در جايي كار كنيم، ولي ندانيم مدير آن چه كسي است، هيچ چيز در اينجا مشخص نيست.»

مشاهدات خبرنگار ايسنا، حاكي است كه وسائل و دستگاه‌هاي كارخانه و همچنين مصالح قابل استفاده از قبيل در و پنجره‌هاي فلزي و سقف كارخانه از محوطه خارج شده است و كارخانه به خرابه‌اي تبديل شده و شنيده‌ها از كارگران حاكي است كه زمين كارخانه كه به مساحت قابل توجهي در يكي از نقاط مهم شهر رشت قرار دارد براي تفكيك و فروخته شدن و برج‌سازي در نظر گرفته شده است.

مقامات رسمي و مسوولان كارخانه هنوز در اين زمينه اظهار نظر نكرده‌اند.