از روز دوشنبه پنجم آبانماه کارگران و کارکنان کارخانه پتروشيمى اراک در حالت اعتراض بسر ميبرند و بنا به گزارشهاى رسمى اين اعتراضات با گذشت چندين روز همچنان ادامه دارد. کارگران اين کارخانه پس از شنيدن خبر واگذارى سه شرکت پتروشيمى اراک، اصفهان، و خارک به بخش خصوصى دست از کار کشيدند و در سالن آمفى تئاتر جمع شدند. کارگران اعلام کرده اند که خصوصى سازى پتروشيمى به معناى بيکارى هاى وسيع در اين شرکتهاست و خواهان لغو اين تصميم هستند. در روز سوم اعتراض مدير عامل شرکت به محل تجمع کارگران آمد تا کارگران را براى دست برداشتن از اعتراضاتشان قانع کند. کارگران بلافاصله پس از شروع سخنان مدير عامل، اعلام کردند که او صلاحيت سخن گفتن با آنها را ندارد و با اعتراض سالن را ترک کردند. در اين هنگام کارگران با فرياد ميگفتند ما به مبارزه ادامه خواهيم داد و اگر به خواستمان پاسخ ندهند جاده اصلى کنار پتروشيمى را خواهيم بست. با ادامه اعتراضات روز چهار شنبه مهندس بخشيان معاون ادارى پتروشيمى ايران، راهى اراک شد تا کارگران را براى ادامه کار و دست برداشتن از اعتراضاتشان قانع کند. کارگران به اعتراضات خود ادامه ميدهند.

کارگران پتروشيمى بحق در پشت سياست خصوصى سازيهاى جمهورى اسلامى، اخراجهاى جمعى و از بين رفتن امنيت شغلى خويش را مى بينند و به آن معترضند. از همان سال ٧٧ که خصوصى سازيها در صنعت نفت و صنايع وابسته به آن به تصويب رسيد، مقامات حکومتى اعتراف کردند که قرار است بيش از ٤٠ هزار نفر از کارگران اين صنعت از کار بيکار شوند. تاکنون اين سياست در بخشهاى مختلف وابسته به صنعت نفت به اجرا گذاشته شده و هزاران تن از کارگران باز خريد و اخراج شده اند. کارگران پتروشيمى اعلام کرده اند که جلوى اين سياست قاطعانه مى ايستند و بى شک مبارزه متحد و مصممانه کارگران تمام بخشهاى پتروشيمى ميتواند سياست اخراجها و بازخريدهاى اجبارى و باز گذاردن دست کارفرمايان خصوصى عليه کارگران را به شکست کامل بکشاند. حزب کمونيست کارگرى ايران خودرا در اين مبارزه کنار کارگران پتروشيمى ميداند و از مبارزه و خواستهاى آنان فعالانه حمايت ميکند. ما همه کارگران شرکت نفت و پتروشيمى را به مبارزه اى متحدانه براى ممنوعيت اخراج توسط کارفرمايان، افزايش چندين برابر دستمزدها، و حق اعتصاب و حق تشکل فرا ميخوانيم.

حزب کمونيست کارگرى ايران

٨ آبان ١٣٨٢ - ٣٠ اکتبر ٢٠٠٣