بيش از سه هزار کارگر از چهار کارخانه مختلف نارضايتى و اعتراض خودرا به مقامات حکومت ابراز کردند. روز بيستم مهرماه کارگران کارخانجات نساجى غرب، نازگل، فرش بيستون و کارخانه کشمير در شهر کرمانشاه در مقابل اداره کار اين شهر جمع شدند. در اين اجتماع اعتراضى علاوه بر کارگران ٤ کارخانه فوق، کارگران بيکار که در جستجوى کار در محل جمع شده بودند به صف کارگران معترض پيوستند. صف اعتراض کارگران هر لحظه گسترده تر ميشد. اين تجمع هزاران نفره بدنبال اعتراضات ديگرى که توسط کارگران و دانشجويان و دستفروشان در روزهاى قبل صورت گرفته بود فضاى اعتراضى بسيار بالايى را در شهر دامن زده است.در اين تجمع اعتراضى کارگران از ساعت هشت و نيم صبح در مقابل اداره کار جمع شده و خواستار جوابگويى مسئولين امر شدند:

کارگران نساجى غرب در ادامه اعتراضات قبلى خود خواستار پرداخت فورى دستمزدهاى خود شدند. کارگران عليرغم قول مقامات مسئول مبنى بر اينکه قرار است از رياست جمهورى به خواستهاى آنها پاسخ داده شود، اعلام کردند که با توجه به مراجعات مکرر به مقامات گوناگون شهر استاندار و شوراى شهر و اداره کار و ساير مسئولين دولتى، ديگر گوششان به چنين وعده هايى بدهکار نخواهد بود و تا رسيدن به خواستهايشان به اعتراض خود ادامه خواهند داد. کارگران فرياد ميزدند ما گرسنه ايم. دستمزدهايمان را ميخواهيم.

کارگران کارخانه نازگل  که سه ماه است حقوق خود را دريافت نکرده اند و زمزمه اخراج تعدادى از آنها نيز در ميان است،  در اعتراض به دستمزدهاى پرداخت نشده خود و عليه اخراج از کار در اين تجمع اعتراضى شرکت کرده و به اداره کار اخطار کردند که کسى حق اخراج آنها را ندارد و خواهان دستمزدهاى معوقه خود شدند.

کارگران کارخانه کشمير در اعتراض به احتمال تعطيل شدن کارخانه و در اعتراض به فروش زمين هاى فضاى سبز کارخانه که موجب شرايط بد بهداشتى شده و خطر بيمار شدن کارگران را بدنبال دارد، به اجتماع کارگران معترض در مقابل اداره کار پيوستند و صداى اعتراض خود را عليه اخراج و عليه شرايط بد کار خود بلند کردند.

کارگران فرش بيستون در اعتراض به سطح نازل دستمزدهايشان و شرايط سخت کار در اين کارخانه به اجتماع کارگران معترض در مقابل اداره کار پيوستند.

بخشى از کارگران بيکار نيز که در برابر اداره کار جمع شده بودند به صف کارگران معترض پيوستند.

در مقابل فشار صف بهم پيوسته کارگران مسولين اداره کار مجبور شدند بيرون بيايند و تلاش کنند کارگران را آرام کنند. اما با اعتراض شديدتر کارگران روبرو شدند. سرانجام مسئولين اداره کار از کارگران معترض خواستند تا از ميان خود نمايندگانى تعيين کرده و به آنان معرفى کنند.

اين تجمع اعتراضى تا ساعت يازده ونيم صبح ادامه داشت و سرانجام کارگران تصميم گرفتند با انتخاب نمايندگانى از ميان خودشان اعتراضاتشان را ادامه دهند. کارگران اين کارخانجات در همانجا اعلام داشتند که درد و مشکلاتشان مشترک است. همه آنها با مشکل عدم پرداخت دستمزدها، اخراج، تعطيل شدن کارخانه هايشان و شرايط سخت کار و دستمزد کم روبرويند و بايد متحدانه تر مبارزه خود را پيش ببرند و تا وقتى که به خواستهايشان پاسخى داده نشود، به اعتراضاتشان ادامه خواهند داد.